เนื่องจากมีความดีความชอบในคดีกบฏจึงยกเลิกการกักบริเวณเสวียนเฟย
หมิงเวยเดินทางไปเยี่ยมเขาที่เสวียนตูกวัน
ทั้งสองกำลังเล่นหมากล้อมที่ศาลาของหอดูดาว
“จะว่าไปพวกเรายังไม่ได้คุยรายละเอียดเรื่องของพวกกลุ่มดาวเลย” เสวียนเฟยพูด
หมิงเวยยิ้ม “ท่านราชครูกำลังจะบอกข้าเรื่องที่มาของพวกเขาหรือเจ้าคะ”
“ข้าถามท่าน” เสวียนเฟยเหลือบมองนาง “ท่านกับคนพวกนั้นมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่”
“ความสัมพันธ์อะไรหรือเจ้าคะ” หมิงเวยวางหมาก
“ข้าไม่ได้ตาบอด” เสวียนเฟยพูดอย่างไม่เกรงใจ “เคล็ดวิชาของคนผู้นั้น เห็นได้ชัดว่ามีที่มาเดียวกันกับท่าน อีกอย่างเขาบอกว่าชื่อหมิงเซียวซึ่งคนแซ่นี้หาได้ยาก”
หมิงเวยทำได้เพียงแต่ยิ้ม
“ปรมาจารย์แห่งชีวิตไม่ได้สืบทอดกันสายเดียวหรอกหรือ เหตุใดถึงรู้สึกว่ามีอยู่ทุกที่”
“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรเจ้าค่ะ” หมิงเวยพูด “ปริศนานี้อาจจะแก้ไม่ได้จนกว่าพวกเราจะเก็บกวาดสำนักดวงดาวได้”
เสวียนเฟยส่ายหน้า “แต่ท่านกับพวกเขาดูเหมือนจะทำสิ่งเดียวกัน”
“อย่างไรเจ้าคะ”
“ท่านค้นพบดาวตี้ชิงที่ซ่อนอยู่ และวางแผนที่จะสนับสนุนเขาเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายที่อาจเกิดขึ้น แต่คนที่พวกเขาตามหาคือข้า”
หมิงเวยวางหม