ากล้อมเงียบๆ พลางคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้
“เป็นเรื่องที่น่าสนใจที่พวกท่านทุกคนสละอำนาจราชวงศ์ แต่พวกท่านไม่คิดหรือว่าการเลือกองค์ชายคนใดคนหนึ่งที่มีอยู่ตอนนี้จะง่ายกว่านี้มาก”
ไม่รอให้นางพูดต่อเสวียนเฟยพูดขัดขึ้นมาว่า “อย่าบอกข้าว่าองค์ชายทั้งสามไม่ดี ถึงแม้ว่าองค์ชายใหญ่ และองค์ชายรองจะเป็นคนไม่ดี แต่ก็ไม่ใช่ว่าอันอ๋องจะสอนไม่ได้ ท่านบอก กข้าได้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใดกัน”
หมิงเวยยิ้ม และพูดหลีกเลี่ยงปัญหาสำคัญ “อาจเป็นเพราะพวกเราทุกคนต่างทราบกันดีว่านั่นเป็นทางเลือกที่ผิด ทางเลือกของข้าพูดได้ว่าเขาเป็นทายาทที่แท้จริง แต่พวกเขาเลือกท่า าน…ราชวงศ์ที่ถูกโค่นล้มซึ่งดูเหมือนจะยังไม่มีแบบอย่างก่อนหน้าที่ว่าแย่งแผ่นดินกลับคืนมาใช่หรือไม่เจ้าคะ”
“ราชวงศ์ฮั่น…อ้อ จริงสิ สถานการณ์ไม่เหมือนกัน ราชวงศ์ใหม่ปกครองแผ่นดินมาสิบกว่าปี ราชวงศ์ก่อนจึงคิดช่วงชิงบัลลังก์กลับมาซึ่งโดยพื้นฐานแล้วเป็นเพียงแค่ฝันกลางวันเท่านั้น” เสวียน เฟยพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของนาง
“ดังนั้นข้าจึงอดไม่ได้ที่จะสงสัยในเจตนาของพวกเขาเจ้าค่ะ” หมิงเวยพูด
เสวียนเฟยค่อยๆ ปิดกั้นหมากสำคัญที่มุมของนางอย่างเงียบๆ และพูดว่า “แน่นอนว่าการเก็บไว้
