ใจนางทนได้ถึงเพียงนี้เลยหรือ
เมื่อเห็นว่าเผยกุ้ยเฟยไม่ขยับเขยื้อน จนกระทั่งมือที่จับนางไว้ใกล้สลัดหลุด ฮุ่ยเฟยก็โพล่งออกมาว่า “ข้าจะบอกเจ้า! เรื่องนั้นเป็นฝีมือของเขาเอง ครั้งแรกที่เขาเห็นเจ้าก็มีค ความคิดที่อยากจะแย่งชิงมา ข้าเคยเห็นรูปเหมือนที่เขาวาดในห้องหนังสือที่จวนจ้าวอ๋อง เห็นได้ชัดว่าเป็นเจ้า! ตอนนี้เจ้าเข้าใจแล้วหรือยัง เขาทำเรื่องพวกนี้ก็เพื่อแย่งชิงเจ้าม มาเป็นเจ้าที่ทำร้ายไท่จื่อ ทำร้ายสามี และทำร้ายบุตรชายของตนเอง! ฮ่าๆๆ!” เผยกุ้ยเฟยจับมือที่รั้งนางไว้ออกอย่างมั่นคง
นางมองดูฮุ่ยเฟยที่เสียสติ รอยยิ้มแปลกประหลาดปรากฏขึ้นบนใบหน้างามแล้วพูดเสียงกระซิบที่เบามากจนมีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน “ท่านคิดว่าพูดเช่นนี้แล้วข้าจะรับไม่ได้งั้น หรือ พี่สาวเหตุใดท่านถึงไร้เดียงสาเช่นนี้ สำหรับบุรุษแล้วการแย่งชิงอำนาจเพื่อแย่งสตรีผู้หนึ่งมาเป็นข้อแก้ตัวที่ไร้สาระที่สุด! เขายึดอำนาจเพียงเพราะเขาต้องการเป็นใหญ่ ไม่ใช่เพ พื่อข้า ข้าเป็นเพียงแค่เหยื่อ”
ฮุ่ยเฟยถอยออกไปเล็กน้อยมองดูสีหน้าของนางที่แสดงความเห็นอกเห็นใจอย่างยิ่ง “ท่านมีชีวิตอยู่มาหลายปีแล้ว แต่ท่านก็ยังไม่เข้าใจ วางใจเถอะข้าจะมีชีวิตที่ดี
