นี้อันอ๋องทำได้ดีมากเขาจะต้องรีบให้อันอ๋องรับช่วงต่อแน่ อีกนัยหนึ่งก็คือเรื่องที่เร่งด่วนที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้คือการขจัดอุปส สรรคในการขึ้นครองบัลลังก์ของอันอ๋อง ท่านอ๋อง…ไม่ว่าท่านจะเข้าไปยุ่งเรื่องนี้หรือไม่ก็ตาม ท่านคือภัยที่ซ่อนเร้นสำหรับเขาระวังเขาจะกลายเป็นสุนัขจนตรอก”
“…” หยางชูพูด “ท่านคิดว่าคำนี้เหมาะสมที่จะใช้ที่นี่หรือ”
ฟู่จินกลอกตา “อย่างไรก็เถอะเข้าใจแล้วก็พอ ไปได้แล้ว!”
หยางชูมองแผ่นหลังของเขาแล้วพึมพำกับตัวเอง “ท่านคงไม่คิดจะฆ่าข้าหรอกนะ”
………….
คุกหลวง
หลังจากได้ยินพระราชโองการ องค์ชายรองก็ร้องตะโกน “เป็นไปไม่ได้ๆ! เสด็จพ่อไม่มีทางโหดร้ายเช่นนี้ เปิ่นหวางต้องพบเสด็จพ่อ!”
หลิวกงกงมองเขาด้วยรอยยิ้ม แต่แววตานั้นดูเฉยเมย “องค์ชาย คนที่โหดร้ายคือท่าน! ฝ่าบาทเป็นทั้งฮ่องเต้ และบิดา ท่านตั้งใจที่จะสังหารฮ่องเต้ และบิดา ของตนเรื่องเป็นเช่นนี้ ท่านยังคิดว่าฝ่าบาทโหดร้ายอยู่หรือ”
องค์ชายรองอยู่ในอารมณ์สับสน และสูญเสียเหตุผลไปนานแล้ว เขาได้แต่ตะโกนว่า “ไม่ ข้าไม่ได้ทำ! ข้าแค่อยากเปลี่ยนพระทัยเสด็จพ่อไม่คิดที่จะแย่งบัลลังก์เลย! ใช่ เป็นอาจารย์หง เรื่องนี้เป็นแผนของอาจารย์หงทั
