นลูกรองก็…”
จางถานปลอบใจ “ฝ่าบาทยังมีอันอ๋องอยู่พ่ะย่ะค่ะ เรื่องนี้ท่านอ๋องทำได้ดี ฝ่าบาทไม่จำเป็นต้องเสียใจกับองค์ชายรอง”
ฮ่องเต้พยักหน้าฝืนทำตัวให้สดชื่น “เอาล่ะ เจ้าออกไปเถอะ”
“พ่ะย่ะค่ะ”
ในตอนที่จางถานเดินออกไปเขาเห็นเงาของเผยกุ้ยเฟยก็เลิกคิ้ว แต่ทำได้เพียงคำนับแล้วถอยออกไป
……………