็นตนเอง จริงสิ…ส่วนเรื่องเส้นทางลับนั้นไม่ต้องพูดถึงเพราะหากเสด็จพ่อรู้เข้าหลังจากนี้คงไม่สามารถเข้าไปเล ล่นได้แล้ว
ฮ่องเต้ฟังเสร็จก็ทวนเรื่องนี้อีกรอบหนึ่ง
“สรุปแล้วเป็นเจี่ยงชิงที่ค้นพบจุดที่น่าสงสัยจากหลายๆ จุด และให้เจ้าเตรียมการล่วงหน้า ทันทีที่ลูกรองเผยร่องรอยเขาก็ส่งทหารออกไปด้านนอกให้ค่ายจูเชว่มาช่วยเจ้า และเชิญกองทัพ ซิ่งโจวมาที่เมืองพาคนไปสกัดกั้นเส้นทางหลบหนีของลูกรองงั้นหรือ”
“พ่ะย่ะค่ะ” อันอ๋องเองก็รู้ว่าภาพลักษณ์ของตนเป็นอย่างไรในสายตาของฮ่องเต้ จู่ๆ ก็กลายเป็นคนกล้าหาญปราดเปรื่องย่อมไม่มีผู้ใดเชื่ออยู่แล้ว การยกความดีความชอบทั้งหมดไปไว้ที่ต ตัวเจี่ยงเหวินเฟิง ส่วนตนได้รับเพียงส่วนเล็กๆ ก็พอ
“ลูกจึงรับมืออยู่ในวัง และฟังคำแนะนำของใต้เท้าเจี่ยงแล้วให้อาเหยี่ยนแต่งตัวเป็นลูกเพื่อหลอกให้พี่รองเข้ามา ทหารกบฏของเขามีไม่มากตราบใดที่จับตัวผู้เป็นหัวหน้าได้ก็สามาร รถเอาชนะพวกเขาได้ทั้งหมดพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้พยักหน้า “เจ้าสามารถทำเช่นนั้นได้ถือว่ากล้าหาญมีไหวพริบ ไม่เพียงแต่มีความคิดดี แต่มีความกล้าที่จะทำด้วยซึ่งเป็นเรื่องที่ยากที่สุด เจ้าไม่เคยคิดว่าอาเหยี่ยนจะไม่สามารถหย ยุดพวกเขาได้แล้ว
