วกนี้อีก หากได้ดื่มเลือดจากนายท่านสามหยดมันก็จะโตขึ้นมาก!
เมื่อเห็นว่าแมลงพิษถูกงูขาวกินไปอีกหนึ่งตัวเวินซิ่วอี๋ก็ไม่กล้าส่งพิษกู่ลับไปตายอีกแล้วจึงรีบเรียกพวกมันกลับมา แต่มีหรือที่งูขาวจะปล่อยไป มันไล่ตาม และจับกินอีกสอง ตัว แต่ก็ถือว่าสายเกินไปจึงทำได้เพียงมองสองตัวสุดท้ายที่ถูกอีกฝ่ายเรียกกลับไปแล้วแลบลิ้นอย่างน่าสงสาร
“นายท่าน ข้าทำภารกิจไม่สำเร็จเจ้าค่ะ” มันเลื้อยกลับมา และรายงานกับหมิงเวยอย่างน่าสงสาร
หมิงเวยยิ้ม และลูบหัวของมัน “ช่างเถอะ พิษกู่พวกนี้ถูกเลี้ยงด้วยเลือดของมนุษย์ เจ้ากินไปมากเช่นนี้มันจะใช้เวลานานในการย่อย รางวัลตอบแทนผลงานเมื่อครู่ข้าจะให้เลือดเจ้า”
“ขอบคุณเจ้าค่ะนายท่าน!” งูขาวย้ายตัวไปอยู่ที่กิ่งไม้ข้างๆ นางด้วยความภาคภูมิใจแล้วแลบลิ้นใส่เวินซิ่วอี๋
เวินซิ่วอี๋โกรธจัด การสูญเสียพิษกู่ที่เลี้ยงด้วยเลือดทำให้นางใจเต้นไม่หยุด ทักษะของนางได้รับผลกระทบอย่างมาก
หมิงเวยยังคงถามนาง “คุณหนูเวิน จะต่อหรือไม่ ข้าอย่างไรก็ได้เพราะเสี่ยวไป๋ของข้ายังกินได้อีก”
หึ! ช่างน่าไม่อายคิดว่านางจะใช้วิชาชำนาญของตนป้อนเป็นอาหารให้มันอีกหรืออย่างไร
ในเมื่อพิษกู่ทำอะไรนางไ
