เปิด ท่านอย่าพูดอ อะไรมากแค่บอกว่าเรื่องพวกนี้ท่านเป็นคนจัดการ”
อันอ๋องตกใจแล้วถามเขา “เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของเจ้า เหตุใดต้องผลักมาให้ข้าด้วย”
หยางชูพูด “ฝ่าบาทเสด็จไปพระราชวังนอกเมืองหลวง ท่านที่เป็นองค์ชายผู้รั้งตำแหน่งสำเร็จราชการแทนไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นแล้วให้ข้าที่เป็นอ๋องว่างงานปราบกบฏแทน ท่านคิดว่ าคนอื่นจะคิดอย่างไรฝ่าบาทจะคิดอย่างไร”
“แต่ว่า…”
หยางชูถอนหายใจ และพูดกับเขาอย่างจริงจังว่า “ท่านอาสาม เป็นเพราะมิตรภาพของพวกเราข้าถึงพูดต่อหน้าท่านอย่างตรงไปตรงมาท่านต้องรู้ว่าตอนนี้ชีวิตของหลานชายอยู่ในมือของท่าน!”
อันอ๋องสับสน “เจ้าหมายความว่าอะไร การปราบกบฏเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่! เสด็จพ่อต้องให้รางวัลอย่างยิ่งใหญ่”
จนถึงตอนนี้หยางชูต้องเอ่ยเตือนเขา “ท่านอาสาม หากไม่เกิดอุบัติเหตุอะไร ท่านจะกลายเป็นรัชทายาทคนใหม่ เป็นว่าที่ฮ่องเต้แห่งต้าฉีในอนาคต ท่านลองเอาตนเองไปอยู่ในตำแหน่งนั้นดู ตัวตนของข้าเป็นสิ่งต้องห้ามหรือไม่”
อันอ๋องเงียบแล้วพยักหน้า
เขาเป็นคนไม่ชอบคิดเยอะ แต่ก็ไม่ใช่คนโง่จึงเข้าใจดีว่าตัวตนของหยางชูมันน่าอึดอัดแค่ไหน “ฝ่าบาทปฏิบัติต่อข้าเป็นอย่างดี แต่ท่านคิดหรื
