ากเป็นเฝิงเซวียนหรอกหรือ”
เฝิงเซวียนคือผู้ที่อาศัยใต้ร่มเงาของเมิ่งฉางจวินในสมัยจ้านกั๋ว ซึ่งหลังจากอยู่อาศัยมาหลายปีกลับไม่ได้สร้างความดีความชอบอะไรเลย แต่เมื่อเมิ่งฉางจวินถูกปลดก็ได้ติดตาม และช่ว วยเหลือเขาจนได้ตำแหน่งกลับคืน คนผู้นี้มีเมตตาธรรม วิสัยทัศน์กว้างไกลได้รับการยกย่องในทุกยุคสมัย คำพูดของกัวสวี่แฝงไปด้วยคำเสียดสี แต่ก็ใกล้เคียงกับคำพูดของอาจารย์หง
องค์ชายรองไม่ใช่คนงี่เง่าเมื่อได้ยินคำพูดตึงเครียดจากเขา แต่เบี้ยในมือฝั่งตนมีน้อยเกินไป และเมื่อเห็นว่าฟ้ามืดแล้ว เขาก็กล่าวสัญญาอย่างเร่งรีบ “อาจารย์มีพฤติกรรม และคุณธรร รมสูงส่งเทียบได้กับเฝิงเซวียนจริงๆ ดังนั้นผู้อาวุโสกัววางใจได้”
กัวสวี่ยิ้ม “แล้วหากข้าไม่ยินยอมพวกท่านจะฆ่าข้าหรือไม่”
องค์ชายสองชะงัก และไม่ตอบครู่หนึ่ง
อาจารย์หงกลับพูดออกไปอย่างไม่ลังเลว่า “ผู้อาวุโสกัวเชี่ยวชาญเรื่องการเมือง ท่านต้องเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันขององค์ชายเป็นอย่างดี องค์ชายต้องการใครสักคนที่อยู่ในตำแหน่งที่
