ภายในห้องพิจารณาคดีตกอยู่ในความเงียบผ่านไปครู่หนึ่งก็มีคนพูดขึ้นว่า “ใต้เท้าเจี่ยงหมายความว่าองค์ชายรองต้องการยึดวังหลวงหรือ”
เจี่ยงเหวินเฟิงพยักหน้า
“เป็นไปไม่ได้” คนผู้นั้นแทบไม่เชื่อเลย “เขาไม่มีต้นทุนอะไร ในกองทหารรักษาพระองค์มีคนของเขาไม่มากนัก ส่วนในราชสำนัก…”
อืม…เขาซื้อคนไปไม่น้อย แต่จะบอกว่าเขาก่อกบฏก็ยังไม่มีน้ำหนักมากเช่นนั้น
เจี่ยงเหวินเฟิงพูด “ฉื่อฉวินจากค่ายเสวียนอู่เป็นคนสนิทของเขา นอกจากนี้ หิมะตกหนักมาเป็นเวลาหลายวันแล้ว และกำลังคนไม่เพียงพอ ทหารรักษาพระองค์ส่วนใหญ่ถูกย้ายไปช่วยป้องกันภั ยธรรมชาติ” พูดถึงตรงนี้เขาก็กล่าวเสริมว่า
“อีกอย่างพวกท่านอย่าลืมว่าคนของเขามีไม่มากคนของอันอ๋องยิ่งน้อยกว่า ฝ่าบาทไม่อยู่ แม่ทัพผู้บัญชาการทหารก็ไม่อยู่ พวกเราซึ่งไม่มีป้ายอาญาสิทธิ์ ผู้ใดเล่าจะสั่งการทหารรักษาพร ระองค์ได้”
ซึ่งนั่นหมายความว่า…
“ดังนั้นเขาไม่จำเป็นต้องมีคนมากเกินไปตราบใดที่ไม่ระวังตัวก็สามารถรวบเขตพระราชฐานไว้ในมือได้” เขาพูดชัดขนาดนี้มีหรือคนเหล่านี้จะไม่เข้าใจ
แม่ทัพ