กัวสวี่สวมเสื้อคลุม และเดินออกจากท้องพระโรง หลานชายของเขาติดตามอย่างใกล้ชิด และถามว่า “ท่านอาหก อันอ๋องยังอยู่ที่นี่ท่านจะกลับแล้วหรือ”
กัวสวี่พ่นลมหายใจ “ไม่ได้กลับจวน แต่จะกลับไปที่ทำการ หิมะตกหนักเช่นนี้อาจเกิดอุบัติเหตุได้ ดังนั้นพวกเราจะไม่กลับจวนจนกว่าหิมะจะหยุด”
“ท่านอาหกทุ่มเทจริงๆ ทำงานอย่างระมัดระวังรอบคอบ และทุ่มเทสติปัญญาทั้งหมด” ผู้เป็นหลานชายกล่าวชื่นชม
ผู้ใดจะรู้ว่าชื่นชมเพียงนี้แล้วกัวสวี่ไม่เพียงไม่ยินดี แต่ยังคิดอยากตีเขาด้วย
“ไร้สาระ!”
ผู้เป็นหลานไม่เข้าใจไม่รู้ว่าตนเองทำอะไรผิด อย่างไรก็ตามเขาติดตามอยู่ข้างกายกัวสวี่ได้นานเช่นนี้ ข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุดของเขาคือหน้าหนาทำยิ้มระรื่นตอบรับ และกล้าที่ จะเล่นกับอีกฝ่าย
กัวสวี่เหยียบย่ำหิมะ และเดินไปที่ประตู
เจ้าหลานโง่ ผู้ใดจะอยากทำเพื่อส่วนรวมกันเขาไม่ใช่เจ้าหน้าที่ศาลเสียหน่อยที่ทำงานหนักตรากตรำเช่นนี้ก็เพื่อเลื่อนตำแหน่ง ไม่อย่างนั้นในวันที่หิมะตก สู้อยู่ในจวนที่ห้อมล้อมไปด้ว วยอนุมากมาย เพลิดเพลินกับเรื
