เผยกุ้ยเฟยยังไม่ทันพูดอะไร เวินซิ่วอี๋ก็เรียกให้คนนำเสื้อคลุมขนสัตว์มา
นางจำต้องพูดว่า “ให้พวกนางไปก็ดีแล้ว คุณหนูเวินจะไปด้วยตนเองทำไมกัน”
ฮุ่ยเฟยตอบว่า “น้องสาวไม่ต้องสนใจหรอก เกรงว่านางคงอยากไปเดินเล่นเสียเองเลยอาศัยเจ้าเป็นข้ออ้างออกไป เด็กๆ กระตือรือร้นก็ปล่อยนางไปเถอะ!”
นางพูดเช่นนั้น เผยกุ้ยเฟยจะว่าอะไรได้
จ้าวเหม่ยเหรินพูดอีกว่า “คุณหนูเวินเป็นหลานสาวของฮุ่ยเฟยเหนียงเหนียงแต่กลับวิ่งวุ่นเพื่อกุ้ยเฟยเหนียงเหนียง”
พูดไปดวงตาของนางก็เหลือบมองหมิงเวยซึ่งไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ทำให้คนอื่นก็หันไปมองหมิงเวยเช่นกัน
เมื่อครู่ไม่ย่างเนื้อก็ช่างไป เวินซิ่วอี๋ไม่มีเหตุผลต้องช่วยกุ้ยเฟยตัดกิ่งเหมย นางยังไม่ขยับอีกหรือ และครั้งนี้หมิงเวยก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง นางลุกขึ้นพูดว่า “เหนียงเหนีย ยง หม่อมฉันไปกับคุณหนูเวินได้หรือไม่เพคะ อากาศหนาวเย็นถนนก็ลื่น หากเกิดอะไรขึ้นมาคงไม่ดี หม่อมฉันไปเป็นเพื่อนนางช่วยดูแลอีกคนน่าจะดีเพคะ”
นางพูดโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง เห็นได้ชัดว่าเวินซิ่วอี๋ทำให้ในสิ่งที่นางควรทำ แต่ฟังดูเหมือนนางกำล
