ยุไม่สำเร็จก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ภาพวาดของเหนียงเหนียงนั้นสวยงามเป็นธรรมชาติ แต่องค์ประกอบนั้นค่อนข้างซ้ำซากจำเจ หากมีการเติมสีสักหนึ่งหรื อสองสี ศิลปะจะยกระดับสูงขึ้นไปอีกขั้น”
สตรีผู้นี้แม้จะปากเปราะเราะราย แต่ก็มีสายตาที่ดี เผยกุ้ยเฟยพินิจพิเคราะห์อย่างระมัดระวัง และสั่งให้นางในนำสีแดงมา
แต่เมื่อถึงคราวจะลงสี นางก็เกิดลังเล
จ้าวเหม่ยเหรินสังเกตเห็นสีหน้าของนางจึงถามว่า “เหนียงเหนียงต้องการวาดดอกเหมยหรือเพคะ หากไม่มีการเปรียบเทียบกับของจริง เกรงว่าวาดออกมาอาจจะขาดจิตวิญญาณไปบ้างนะเพคะ”
เผยกุ้ยเฟยเหลือบมองนางแล้วก้มหน้าครุ่นคิด แต่ได้ยินเวินซิ่วอี๋พูดขึ้นว่า “ก่อนหน้านี้ตอนที่ขึ้นเขา ข้าเห็นข้างทางมีดอกเหมย เหนียงเหนียงโปรดรอสักครู่ ซิ่วอี๋จะให้คนไปหัก กิ่งไม้มาให้เพคะ”
………………
