เจ้าเอง โอกาสที่เขาถูกยอดฝีมือโจมตี และสังหารโดยไม่มีโอกาสที่จะส่งเสียงร้องเลยมีมากแค่ไหน”
ตี๋ฝานพูด “คำถามนี้กระหม่อมคิดทบทวนมาหลายรอบแล้ว วรยุทธ์ของพี่หลู่ไม่ได้แย่ไปกว่าข้า มันเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับเขาที่จะไม่สามารถตอบโต้ได้ อีกฝ่ายสามารถลอบสังหารเขาอย่างเงียบๆ บนถนนได้ กระหม่อมเองก็ไม่ทราบว่าวรยุทธ์ของคนผู้นั้นสูงเพียงใด พูดตามตรงแม้แต่ท่านอ๋องก็คงห่างชั้นไม่น้อย”
ความแข็งแกร่งของหยางชูนั้นหายากอยู่แล้ว หากฝีมือสูงกว่าเขามากคิดไปคิดมาอาจมีคนระดับสูงไม่กี่คนอยู่เบื้องหลัง ยอดฝีมือจากภายนอกวิ่งมาสั่งหารผู้ตรวจการคนหนึ่งจากกองทหารรักษาพระองค์ เล่นตลกอะไรกัน
เจี่ยงเหวินเฟิงเห็นอีกฝ่ายเลิกคิ้วจึงถามไปว่า “ท่านคิดว่าอย่างไร”
หยางชูส่ายหน้า “ข้าเห็นว่าปัญหานี้ต้องไปถามศิษย์พี่”
เจี่ยงเหวินเฟิงพยักหน้า “ท่านหนิงรู้เรื่องยุทธจักรเป็นอย่างดี บางทีอาจทราบว่ามียอดฝีมือเช่นนี้หรือไม่”
“ไม่ใช่หรอก” หยางชูพูด “ข้าสงสัยว่าอาจเป็นเคล็ดวิชา”
เจี่ยงเหวินเฟิงชะงัก
หลังจากพูดประโยคนี้ออกไปหยางชูก็เปลี่ยนเรื่องทันที “ตี๋ฝาน ช่วงนี้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับฝ่ายทหารล้อมวังของพวกเจ้าหรือไม่”
ตี๋ฝานงงงวย “ไม่มีอะไ
