กไปไกลหน่ อยที่นี่เสียงดังเกินไป”
คนพายเรือตอบรับแล้วเรือก็เคลื่อนตัวออกห่างจากบริเวณเสียงอย่างรวดเร็วราวกับลูกศรที่พุ่งออกจากคันธนู
ซูถูยิ้มแล้วถามกลับว่า “พูดเช่นนี้ วันนี้แม่นางคงอารมณ์ไม่ดีเอามากๆ”
อาหว่านตอบกลับว่า “อันที่จริงก็นิดหน่อย”
“ทำไมหรือ”
“มีบางเรื่องที่ไม่เป็นไปอย่างราบรื่น”
ก่อนหน้านี้ท่านอ๋องให้นางตรวจสอบรายละเอียดของจางถาน แต่นางตรวจสอบไม่พบ และวันนี้ส่งคนมาจับตาดูคนขององค์ชายรองแล้วก็เกิดปัญหาขึ้นมา
ซูถูคิดว่าในฐานะสาวใช้มักไม่สมหวังทุกอย่างอยู่แล้วจึงถามว่า “ในฐานะที่เป็นทาสย่อมไม่อาจทำตามใจตนเองได้ แม่นางเคยคิดที่จะไถ่ถอนตนเองหรือไม่”
อาหว่านรู้ว่าเขาเข้าใจผิด แต่ก็ไม่คิดจะอธิบายจึงตอบไปว่า “หากข้าบอกว่ามี คุณชายจะช่วยข้าหรือ”
ซูถูตอบอย่างไม่ลังเล “หากแม่นางต้องการเงินข้าสามารถควักเงินช่วยเหลือท่านได้” อาหว่านส่ายหน้าทั้งรอยยิ้ม
“ทำไม แม่นางไม่ต้องการหรือ”
อาหว่านพูด “จริงๆ แล้วข้าไม่ได้เป็นทาสธรรมดา แต่เป็นทาสที่ขึ้นทะเบียนจากวังหลวง”
“วัง…”
“ใช่ สมาชิกในครอบครัวนักโทษ ถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมด” ในตอนที่นางพูดเรื่องน
