จากนั้นพวกนางก็เข้าไปในพระราชวังจัดการที่พักของตนเอง ทุกอย่างดูวุ่นวายไปหมด
หมิงเวยพักที่ตำหนักหลิงซีกับเผยกุ้ยเฟยซึ่งเป็นตำหนักเล็กๆ ที่แยกออกมา ที่นี่เป็นสถานที่สำหรับชมทิวทัศน์ เมื่อเปิดหน้าต่างสามารถมองเห็นพระราชวังอี๋ชุนได้ทั้งหมด นางรู้ดีว่าเผยกุ้ยเฟยจงใจจัดเตรียมเพื่อที่จะให้นางสามารถควบคุมสถานการณ์ได้
หลังจากเดินทางมาหนึ่งวันเต็มๆ ทุกคนรู้สึกเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก ดังนั้นจึงจัดสัมภาระอยู่หนึ่งชั่วยามแล้วรีบทานข้าวพักผ่อน หมิงเวยจัดของอีกเล็กน้อย จากนั้นก็ให้เสี่ยวไป๋เฝ้ายาม และตามไปนอน
เมื่อตื่นขึ้นมา ฟ้าก็สว่างแล้ว หมิงเวยไปที่ห้องโถงหลัก เผยกุ้ยเฟยตื่นนานแล้ว และเรียกนางให้มาทานอาหารด้วยกัน
หมิงเวยถามว่า “ไม่ต้องรอฝ่าบาทหรือเพคะ”
เผยกุ้ยเฟยพูดอย่างไม่ใส่ใจ “หากฝ่าบาทจะมาต้องส่งคนมาแจ้งแล้ว เจ้าทานอย่างสบายใจเถอะ”
แต่ครั้งนี้เผยกุ้ยเฟยเดาผิด เมื่อทานไปได้ครึ่งหนึ่งฮ่องเต้ก็เสด็จมาจริงๆ เขาถามทั้งรอยยิ้ม “ดูเหมือนเจิ้นจะมารบกวนพวกเจ้า”
เผยกุ้ยเฟยออกมาต้อนรับเขา “ฝ่าบาทเสวยอาหารเช้าหรือยังเพคะ”
“เดิมทีข้าอยากทานกับสนมรักไม่คิดว่าสนมรักจะไม่รอเจิ้น” ฮ่องเต้หัวเราะและตรัสว่า “พวกเจ้าทานต่อเถอะ
