าแม่ทัพจงจะมีอำนาจทางทหาร แต่เขาอยู่ไกลถึงซีเป่ย และไม่มีอำน นาจทางทหารส่วนใดที่อยู่ใกล้เมืองหลวงที่อยู่ในมือของเรา หากพวกเราลงมือจะมีโอกาสประสบความสำเร็จมากเพียงใดกัน”
ฟู่จินถอนหายใจ “แล้วเหตุผลที่สองเล่า”
“สอง…” หยางชูหลับตาลงแล้วพูดเสียงกระซิบ “ข้าไม่ต้องการให้จบลงเช่นนี้”
ฟู่จินตกใจ
ได้ยินเขาอธิบายว่า “ข้าต้องการให้แน่ใจว่าท่านปู่ท่านย่าเสียชีวิตอย่างไร เขาไม่ได้เป็นคนฆ่าใช่หรือไม่ และที่ครอบครัวของข้าจบชีวิตลง เขามีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้หรือไม่ อีกอย่าง…ท่านแม่ได้รับความทุกข์มายี่สิบปี พูดเช่นนี้อาจจะดูไร้เดียงสา แต่อาจารย์…ข้าอยากให้เขาสารภาพท่านเข้าใจหรือไม่”
ฟู่จินเงียบ ในฐานะที่ปรึกษา เขาต้องบอกว่าความคิดของหยางชูนั้นไร้เดียงสาจริงๆ ยอมรับหรือไม่ยอมรับความผิดไม่สำคัญ ชนะเป็นเจ้า แพ้เป็นโจรคือกุญแจสำคัญ ขอเพียงได้นั่งอยู่ใน ตำแหน่งนั้นได้มีอำนาจก็มีคุณสมบัติที่จะพูดอย่างอื่นได้ อย่างไรก็ตามเหตุผลที่เขาเสี่ยงเช่นนี้
