ซูถูตัวแข็งค้าง การใช้ตะเกียบของเขาแน่นอนว่าทักษะคงสู้คนจงหยวนไม่ได้
ชนเผ่าทุ่งหญ้าทานด้วยมีด และมือ การทานด้วยตะเกียบเขาได้เรียนรู้หลังจากได้อำนาจของเผ่าหมาป่าหิมะมา หลังจากอาหว่านพูดเช่นนั้นนางก้มศีรษะลงแกะกระดูกแกะที่เคี่ยวจนเปี่อย ยออกมาแล้วดันไปตรงหน้าเขา
ซูถูเงียบไปครู่หนึ่งแล้วทานเนื้อแกะต่อ เมื่อทานน้ำแกงเนื้อแกะเสร็จแล้ว ซูถูก็วางตะเกียบลง และกล่าวขอบคุณนาง เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าแค่ทานก็ทำให้รู้สึกสบายใจเช่นนี้ได้
นางแกะเอากระดูกออกก่อนจากนั้นก็โรยเครื่องเทศ นำอาหารทานเล่นมาให้ทานก่อนแก้เลี่ยนอันที่จริงไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงเช่นนี้ อนุจวนเยวี่ยอ๋องปรนนิบัติเยวี่ยอ๋องได้อย่างเป็นธรร รมชาติเช่นนี้ ซูถูรู้สึกอิจฉาเป็นอย่างมาก
เจ้าเด็กนั่น ใช้ชีวิตแต่ละวันอย่างไร เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นรอยยิ้มของอาหว่าน เขารู้สึกไม่สบอารมณ์เล็กน้อย การกระทำของนางเป็นไปอย่างธรรมชาติ เห็นได้ชัดว่านางดูคุ้นเคยกับการทำ สิ่งต่างๆ ตามปกติพอเห็นเ
