ำพระทัยของเหนียงเหนียงไม่ได้ กลัวว่าความสามารถอ่อนด้อยจนไม่สามารถตอบแทนเหนียงเหนียงได้เพคะ”
แววตาของเผยกุ้ยเฟยอ่อนโยน “คุณหนูเวินสุภาพเกินไปแล้วเปิ่นกงแค่ทำหน้าที่ของตนเองเท่านั้น”
ฮุ่ยเฟยแซ่เวิน แน่นอนว่าหลานสาวของนางต้องมาจากตระกูลเวิน
เวินซิ่วอี๋ลุกขึ้น “ฝ่าบาทโปรดรอสักครู่หม่อมฉันจะทำการแสดงให้รับชมเพคะ”
นางในที่อยู่ด้านหลังฮุ่ยเฟยถือม้วนกระดาษอยู่ในมือ พวกนางคลี่ม้วนภาพออก ทันใดนั้นภาพหมู่มวลดอกไม้ก็ปรากฏขึ้น
ดอกไม้งามสะพรั่ง มีสีสันสวยสดงดงามไปหมด ทั้งสีแดง น้ำเงิน เหลือง และเขียววางซ้อนกันเป็นชั้นๆ ซึ่งมีความหนาบางไม่เท่ากันเป็นภาพที่สวยเกิน กว่าจะบรรยาย ราวกับว่าดอกไม้ข้างในจะกลายเป็นของจริงในพริบตา
เมื่อทุกคนเพ่งมองดีๆ พบว่านี่ไม่ใช่ภาพวาด แต่เป็นงานปัก
ฮ่องเต้ยิ้ม “คุณหนูเวินมีฝีมือจริงๆ มีทักษะตั้งแต่อายุยังน้อย หากไม่ได้มองอย่างละเอียดคงนึกว่ามันเป็นภาพวาด งานปักที่มีจิตวิญญาณเช่นน นี้น่าทึ่งจริงๆ”
เผยกุ้ยเฟยกล่าวชมเชย “หากไม่พูดเปิ่นกงเองก็คิดว่าเป็นงานปักโดยช่างปักผ้าที่มีประสบการณ์มาสิบกว
