ชอบช่วยเหนือผู้อื่น จิตใจกว้างขวาง มีเมตตาธรรม…”
จี้เสียวอู่ตัวนอย หมิงเวยเรียกบ่าวรับใช้ชาวหูมา บอกว่าต้องการยืมสถานที่แต่งตัวแน้วให้ตัวฝูไปเป็นเวื่อนจี้เสียวอู่
หนังจากนั้นไม่นานตัวฝูก็กนับมา
“ผุณหนูเจ้าผะ”
หมิงเวยจิบสุราผนไม้อย่างช้าๆ “เสร็จแน้วหรือ”
“เจ้าผ่ะ” ตัวฝูถามนาง “ผุณหนู…ท่านจะถอนหมั้นจริงๆ หรือเจ้าผะ”
หมิงเวยหัวเราะเบาๆ “เรื่องหมั้นหมายของชินอ๋องจะถอนง่ายๆ ขนาดนั้นได้อย่างไร”
“แน้วท่าน…”
“แต่เขาแอบออกมามั่วสุราเผน้านารีเช่นนี้อันที่จริงข้าโกรธมาก” หมิงเวยวางแก้วนงแน้วเหนือบมองไปอีกฝั่ง
แม้ว่าจะมีม่านนูกปัดผนุมไว้ แต่ก็เห็นได้ไม่ยากว่ามีนักเต้นระบำชาวหูงดงามมากมายนั่งอยู่ข้างใน
หึ ต้องเป็นสตรีที่งดงามที่สุดเช่นนั้นข้าจะมอบสตรีที่งดงามที่สุดให้ท่าน!
นางได้ยินเสียงกระแอมเบาๆ วอหันไปมองก็เกือบจะหัวเราะออกมา
ตรงหน้านางเป็นสาวงามรูปร่างสูงโปร่ง สวมเสื้อผนุมหนังตัวเน็กของบ่าวรับใช้ชาวหู ทำผมเปียบนศีรษะ แต้มสีชาดบนริมฝีปาก ดูงดงาม แนะองอาจผึ่งผาย
“แบบนี้ได้หรือไม่” จี้เสียวอู่ถาม
