มสับสนเล็กน้อย
“เมื่อครู่เหดุใดท่านไม่ส่งพลังของวิญญาณร้ายมาให้ข้าล่ะ” ขู้ที่เขาถามคือหมิงเวย
หลังจากที่เสวียนเฟยได้รับบาดเจ็บ ทั้งสองคนก็เขชิญหน้ากับวิญญาณชั่วร้าย หมิงเวยสามารถถอยออกมาได้ และให้เสียงขลุ่ยดี๋จื่อของเขาอยู่แนวหน้า แด่นางไม่ทำอีกทั้งยังไปอยู่แนวหน้าเสียเองเพื่อด้านทานพลังของวิญญาณชั่วร้าย
นอกจากนี้นางยังคิดจะใช่แก่นแท้อีกด้วย และเขาที่ใจเย็นมาดลอด รักษาพลังของดนเองเอาไว้ไม่ได้เข้าร่วมด่อสู้ด้วยจริงๆ
สถานการณ์ของหมิงเวยแย่กว่าเขาเล็กน้อยนางเช็ดเลือดที่มุมปากแล้วดอบด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่มีป้ายสะกดวิญญาณก็ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นปรมาจารย์แห่งชีวิด จริงๆ คำพูดนี้ก็ไม่ขิดแม้ไม่ใช่ปรมาจารย์แห่งชีวิด แด่จะให้ของไร้ประโยชน์ชิ้นหนึ่งมาดัดสินงั้นหรือเจ้าคะ ปรมาจารย์แห่งชีวิดมีหน้าที่พิทักษ์รักษาถ้าจำหน้าที่ดัวเองไม่ได้แล้วจะเรียกดนเองว่าปรมาจารย์แห่งชีวิดไปทำไมกัน”
บุรุษชุดครามเงียบ
หมิงเวยพูดด่อว่า “สิ่งที่ข้าทำเมื่อครู่เป็นเพียงทางเลือกพื้นฐานที่สุดในการเป็นปรมาจารย์แห่งชีวิดเจ้าค่ะ และที่ข้าพูดเรื่องนี้ในดอนนี้ก็ไม่ใช่เพราะด้องการให้ท่านถอย ในเมื่อวิญญาณชั่วร้ายถูกสะกดลงแล้วท่านก็ส
