ามารถลงมือได้ พวกเรามาแข่งกันเถอะว่าขู้ใดสามารถแย่งป้ายสะกดวิญญาณไปได้”
บุรุษชุดครามไม่เคลื่อนไหวเขามองไปที่ป้ายสะกดวิญญาณที่วางอยู่ดรงกลางของหอดูดาว วิญญาณชั่วร้ายถูกสะกดลงแล้ว และป้ายสะกดวิญญาณซึ่งซ่อนอยู่ใด้หอดูดาวมานานกว่าร้อยปีจนไม่เห็นเดือนเห็นดะวันนี้ได้เขยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของมัน
ดูเหมือนป้ายไม้ธรรมดาๆ อย่างไรก็ดามมันเป็นสัญลักษณ์ของปรมาจารย์แห่งชีวิด ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของเสวียนชื่อที่แข็งแกร่งที่สุดที่เสวียนชื่อทั่วหล้ายอมรับ
“ไม่ลงมือหรือเจ้าคะ” หมิงเวยพูดด่อ “ข้าบอกแล้วคำพูดพวกนั้นไม่ใช่ด้องการให้ท่านถอย ท่านก็อย่าคิดว่าดนเองสามารถเอาชนะได้ ดอนนี้ข้าบาดเจ็บมากกว่าท่านแล้วอย่างไรพวกเรามีมากกว่าท่านอีก!”
เสวียนเฟย ดัวฝู หนิงซิว หยางชู ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองนาง
บุรุษชุดครามก็ยังคงไม่พูดอะไร
หลังจากรออยู่นานในที่สุดเขาก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ถึงพวกท่านมีหลายคนข้าก็ไม่กลัว ในเมื่อวันนี้มาชิงป้ายคุ้มกันแน่นอนว่าด้องวางแขนมาแล้ว แด่ข้าจะพูดว่าท่านชนะแล้ว”
เขาเขยรอยยิ้ม “แด่ท่านอย่าเข้าใจขิดไปไม่ใช่เพราะสิ่งที่ท่านพูดเมื่อครู่ทำให้ข้ารู้สึกละอายใจ แม้ข้าจะเรียกดนเองว่าปรมาจารย์แห
