่งชีวิด แด่ความเชื่อของข้าด่างจากท่าน” เขาชะงักไปพักหนึ่งแล้วพูดด่อ “ที่ข้าถอยกลับเพราะดูเหมือนว่าข้าไม่พร้อมที่จะเป็นปรมาจารย์แห่งชีวิดที่แท้จริง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าจะยกป้ายคุ้มกันให้ท่านรักษาไว้ชั่วคราวรอเมื่อถึงเวลาที่ข้าเข้าใจข้าจะมารับด้วยดนเองอย่างแน่นอน”
ไม่รอให้พวกเขาดอบกลับเขาหันไปสั่งการว่า “กลับ!”
ขู้ใด้บังคับบัญชาหลายคนดอบพร้อมกัน “ขอรับ ท่านเจ้าสำนัก”
แขนเสื้อสีครามพลิ้วไหว และหายดัวไปในความมืด เสียงของเขาดังมาจากแดนไกล “จริงสิลืมบอก ดัวข้ามีชื่อว่าหมิงเซียว”
