ยามราตรีแขนเสื้อของเสวียนเฟยพลิ้วไหวไปกับสายลม
เดิมทีมีคนเฝ้าคุมเขาอยู่ แต่เนื่องจากการปรากฏตัวของวิญญาณชั่วร้าย เหล่าผู้อาวุโสจึงขึ้นไปหอดูดาวทีละคน ตอนที่ออกจากห้องโถงจึงไม่มีผู้ใดอยู่ที่นั่นเลยสักคน
“เสวียนเฟย!” ผู้อาวุโสล่ายตะโกน “ท่านยังรอ...”
ยังไม่ทันพูดคำว่ารอลงอาญาออกมาก็ถูกผู้อาวุโสอี้ตัดบท
เขาโค้งกายคำนับ “รบกวนท่านเจ้าสำนักแล้ว”
เสวียนเฟยยิ้มสีหน้าของเขาไร้ความหงอยเหงาเศร้าซึมอีกต่อไปราวกับย้อนกลับไปก่อนที่จะเกิดเรื่องเป็นท่านราชครูที่มั่นคง และน่าเชื่อถือ
สายตาของเขากวาดตามองบุรุษชุดคราม ไม่มีความหวั่นไหวในแววตาเลยแม้แต่น้อย จากนั้นเขาก็หันไปยิ้ม และพยักหน้าให้หมิงเวย
เมื่อเขายืนอยู่บนตำแหน่งดาวแรงกดดันต่อทั้งสองก็เบาลงทันที เส้นทางของเคล็ดวิชา ความแตกต่างของพรสวรรค์ก็เหมือนความแตกต่างระหว่างก้อนเมฆกับโคลน อายุอาจปิดช่องว่างได้ แต ต่เสวียนชื่อระดับสูงที่แท้จริงเกิดจากอัจฉริยะเท่านั้น
ตัวอย่างเช่น ตอนนี้ผู้อาวุโสของเสวียนตูกวันพ่ายแพ้ก็มีคนหนุ่มสาวสามคนที่สนับสนุนพวกเขา วิญญาณชั่วร้ายอีกตัวหนึ่งถูกปราบปราม เสียงร้องของภูติผีเบาลง
