รวญครางที่ดังมาจากทุกสารทิศ สีหน้าของผู้อาวุโสล่ายเปลี่ยนไป “ภูติผี! เสียงภูติผีร้องไห้!”
สำหรับลูกศิษย์ของเสวียนตูกวันแล้วเป็นเรื่องที่ทั้งคุ้ยเคยและไม่คุ้นเคย
เรื่องคุ้นเคยคือพวกเขาทุกคนล้วนเคยได้ยิน แต่ที่ไม่คุ้นเคยก็คือพวกเขาไม่เคยได้ยินในเสวียนตูกวันมาก่อน ที่นี่คือสถานที่ที่พวกเขาฝึกฝนที่นี่มีแต่กลิ่นอายวิญญาณไม่มีกลิ่นอ อายภูติผีจะมีการกำเนิดของภูติผีได้อย่างไร
เหล่าผู้อาวุโสก้มศีรษะลงและมองไปที่หอดูดาวใต้ฝ่าเท้า
หอดูดาวแห่งนี้มีการวาดแผนที่ดาวที่ดูซับซ้อนซึ่งตอนนี้กลไกดูไม่เป็นระเบียบ เกิดความปั่นป่วนวุ่นวาย ดวงดาวที่ประดับอยู่บนเสาหินทั้งสี่จะสั่นไหวไม่สม่ำเสมอแสงดูริบหรี่
ผู้อาวุโสอี้ตะโกนขึ้น “ลงไปซะ! ลูกศิษย์ลงไปให้หมด! ทุกคนไปรวมตัวกันที่หอเหวินเต้า กางค่ายกล!”
ใบหน้าของเขาซีดเผือดเขารู้สึกถึงมันแล้ว นี่คือกลิ่นอายของวิญญาณชั่วร้าย!
วิญญาณชั่วร้ายที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา!
เหล่าลูกศิษย์ของเสวียนตูกวันวิ่งลงเขาโชคดีที่เขาลูกนี้ไม่สูงมากเส้นทางลงเขากว้างใหญ่ราบเรียบคนกลุ่มหนึ่งจึงลงเขาอย่างรวดเร็ว
บุรุษชุด
