เมื่อลงจากหอดูดาวเจี่ยงเหวินเฟิงสั่งให้เจ้าหน้าที่เชิญเหล่าผู้อาวุโสของเสวียนตูกวันมา เจี่ยงเหวินเฟิงได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ฉะนั้นยังต้องรักษาพระพักตร์ให้ฮ่องเต้
ในการเผชิญหน้ากันนั้นทั้งสองฝ่ายได้เลือกผู้อาวุโสที่มีคุณธรรม และบารมีสูงส่งหลายคนให้มาฟังสิ่งที่เขาพูด หวังว่าคงไม่ได้ผลักความรับผิดชอบเรื่องที่เจดีย์กงเต๋อไฟไหม้เมื่ อคืนมาไว้ที่ตนหรอกนะ หากเป็นเช่นนั้นย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องมีการโต้เถียงกันต่อหน้าฮ่องเต้
แต่เจี่ยงเหวินเฟิงกลับพูดว่า “เซียนทุกท่าน มาถึงจุดนี้แล้วพวกท่านพูดความจริงมาเถอะ ข้อพิพาทระหว่างท่านราชครู และอวี้หยางคือเรื่องของดูต่างหน้าของราชครูซูสิงใช่หรือไม่”
เหล่าผู้อาวุโสชำเลืองมองเป็นผู้อาวุโสอี้ตอบแทนพวกเขาว่า “ใต้เท้าเจี่ยง ก่อนหน้านี้พวกเราพูดไปหมดแล้ว อวี้หยางออกไปข้างนอกในตอนกลางคืนเขาทะเลาะกับเสวียนเฟยซึ่งพวกเราไม่ได ด้เห็นด้วยตาตนเอง”
เจี่ยงเหวินเฟิงจ้องมาที่เขาครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ทำไมผู้อาวุโสอี้ไม่คิดให้ดีก่อนแล้วค่อยพูดเล่า นั่นไม่ใช่วันแรกที่พวกเขาสองคนทะเลาะกัน พวกท่านในฐานะที่เป็นผู้อาว วุโสที่ดูแลกิจต่างๆ ในเสวียนตูกวันไม่ถึงกับไม่รู้เลยไม่ใช่หรือ
