ภายใต้แสงสลัว หมิงเวยถือตะเกียงเดินกลับขึ้นไปชั้นบนสุดของเจดีย์กงเต๋อ
“การเชื่อมต่อระหว่างข้ากับเสวียนเฟยนั้นเบาบางมากมีเพียงสองครั้งเท่านั้นและทั้งหมดเกิดในสถานที่เดียวกัน” นางแขวนตะเกียงยืนข้างบันได และมองไปยังพื้นที่เล็กๆ บนชั้นบนสุด “ดังนั้นข้าคิดว่าที่นี่ต้องเป็นสถานที่ที่ไม่ธรรมดาแน่เจ้าค่ะ หากเสวียนเฟยมีความลับอะไรก็เป็นไปได้สูงที่จะเป็นที่นี่”
หยางชูตอบกลับอย่างรวดเร็ว “ท่านหมายถึงกลไกหรือ”
“อาจเป็นช่องลับเจ้าค่ะ”
หยางชูยิ้ม “เรื่องนี้ข้าถนัด” พูดจบเขาก็เดินไปที่กำแพงม้วนแขนเสื้อขึ้นจากนั้นกวาดป้ายวิญญาณทั้งหมดไปที่มุมห้อง
โชคดีที่คนในเสวียนตูกวันไม่เห็นไม่อย่างนั้นหากเห็นภาพเขาทำกับเหล่าอาจารย์ปู่ของพวกเขาเช่นนี้คงอยากจะฆ่าให้ตาย
หยางชูไม่สนใจเขารวบป้ายวิญญาณทั้งหมดเข้าไว้ด้วยกันแล้วหยิบขึ้นมาดูทีละอัน หลังจากดูเสร็จก็ไปดูโต๊ะที่วางป้ายวิญญาณ และผนังโดยรอบ คานและเสาที่อยู่เหนือศีรษะ และสุดท้ายคือโต๊ะ
“เอ๋!” จู่ๆ เขาก็ส่งเสียงเอื้อมมือไปใต้โต๊ะบูชา แล้วแยกออกเบาๆ จนได้ยินเสียง ‘กึก’ เบาๆ
“หาเจอแล้วหรือ” สีหน้าของหยางชูดูแปลกไปในตอนที่เขาแบมือออกก็พบกริชสั้นเล่มหนึ่งที่เปื้อ
