นเลือด
เมื่อเห็นรูปแบบของมันเจี่ยงเหวินเฟิงรีบพูดขึ้นว่า “ให้ข้าดูหน่อย!”
เจี่ยงเหวินเฟิงเปรียบเทียบอย่างละเอียด และในที่สุดเขาก็พูดว่า “สิ่งนี้น่าจะเป็นอาวุธของอวี้หยาง และเป็นอาวุธที่สังหารเขา”
จากนั้นก็พึมพำ “น่าแปลก เหตุใดอาวุธสังหารถึงอยู่ที่นี่ซ่อนมันไว้ทำไมกัน”
หมิงเวยเดินไปที่โต๊ะบูชาเอื้อมมือออกไปคลำหาช่องที่ซ่อนอยู่แล้วพูดว่า
“เดิมทีที่นี่คงมีไว้วางของสิ่งอื่นเจ้าค่ะ”
หยางชูพูด “เป็นช่องที่ประณีตมากหากข้าไม่ได้เห็นรอยแตกนั่นคงหาไม่เจอ”
หมิงเวยเคาะโต๊ะแล้วพูดว่า “ข้ามีสมมุติฐานเจ้าค่ะ”
ทั้งสองมองมาที่นาง “สมบัติที่พวกเขาพูดถึงอาจถูกซ่อนไว้ที่นี่ อวี้หยางรู้เรื่องนี้ดังนั้นเขาจึงแอบเข้าไปในเจดีย์กงเต๋อแล้วจู่ๆ ก็ได้ต่อสู้กับเสวียนเฟย ไม่แน่ว่าเขาอาจพบว่าเสวียนเฟยเองก็รู้เรื่องนี้แล้วส่วนของสิ่งนั้นอยู่ที่ใด มีแนวโน้มที่จะเป็นบุคคลที่สามที่เอามันไป ส่วนอาวุธสังหารคงใส่มันเข้าไปตอนที่หยิบของออกมา”
เจี่ยงเหวินเฟิงคิดตาม “ฟังดูสมเหตุสมผล แต่การคาดเดานี้ไม่มีหลักฐาน”
หยางชูกลับพูดว่า “ข้าคิดว่าอีกฝ่ายทำโดยเจตนา”
“เหตุใดถึงคิดเช่นนั้น”
“หากอาวุธสังหารหายไปคดีนี้ก็จะสรุปไม่ได้ง่ายๆ
