รู ท่านพูดก่อนหน้านี้ว่าท่านไม่ได้ฆ่าอวี้หยางใช่หรือไม่” เสวียนเฟยเงยหน้ามองเขา
“ตอนนี้ท่านจะแก้ตัวอะไรหรือไม่”
เสวียนเฟยหลับตาแล้วตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “ข้าไม่มีอะไรจะพูด”
ทั้งสี่ออกจากเจดีย์กงเต๋อเงียบๆ และกลับไปที่หลังเขา
“คุณหนูเจ้าคะ” เมื่อเห็นพวกเขากลับมาตัวฝูก็รีบรินน้ำชาให้
เจี่ยงเหวินเฟิงดื่มชารวดเดียวจนหมดแล้วพูดว่า “ข้าจัดการคดีมามากกว่าสิบปี เห็นนักโทษเช่นนี้มามากมาย สถานการณ์ชัดเจนว่าเขาเป็นคนทำ แต่กลับทำตัวเหมือนเป็นผู้บริสุทธิ์จนกระทั่งต้องใช้ความตายมาบีบบังคับพอลองคิดดูแล้วอาจเป็นเพราะเผชิญกับตัวตนที่แท้จริงไม่ได้จึงต้องหลอกตัวเอง”
ทั้งสามไม่พูดอะไร เพราะไม่รู้ว่าควรพูดอะไร ก่อนหน้านั้นพวกเขาคิดว่าเสวียนเฟยเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่หลังจากการระบุตัวของงูขาว…พวกเขาต้องยอมรับว่าพวกเขาไม่ไว้วางใจเสวียนเฟยมากพอ ยิ่งไปกว่านั้นมนุษย์มีความซับซ้อนเกินไปแม้ว่าจะอยู่ด้วยกันมาหลายสิบปีแล้วพวกเขาจะแน่ใจในบุคลิกของกันและกันได้อย่างไร
ตัวฝูถาม “คุณหนู พวกท่านแน่ใจแล้วหรือเจ้าคะว่าท่านราชครูเป็นฆาตกรจริงๆ”
หมิงเวยส่ายหน้าแล้วสรุปเรื่องนี้สั้นๆ ว่า “…ตอนนี้เป็นเช่นนั้นไปแล้วไม่ว่าจะเป็นจำลองตามร่องรอยในที
