ได้ เพราะในช่วงระ ะยะเวลาสามปีนี้ได้รับการยืนยันแล้ว นางบอกว่าจะเกิดดาวสังหารขึ้นที่ซีเป่ย และมันก็เกิดสงครามครั้งใหญ่จริงๆ ๆ
แต่เมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างหมิงเวยกับหยางชูในใจฮ่องเต้ก็ไม่คิดอยากใช้นางเท่าไรนัก “ไม่มีผู้อื่นแล้วหร รือ นางได้หมั้นหมายกับเยวี่ยอ๋องหากปรากฏตัวในสถานการณ์เช่นนี้…”
เจี่ยงเหวินเฟิงยังคงมีสีหน้าไม่เปลี่ยน “ทูลฝ่าบาท ในอดีตเพื่อควบคุมเสวียนเหมิน ไท่จู่เคยออกพระราชโองการว่า าเมื่อยอดฝีมือจากเสวียนเหมินมาเยือนเมืองหลวงต้องรายงานต่อเสวียนตูกวัน ดังนั้นหากไม่มีธุระพวกเขาจะไม่เข้าเม มืองหลวง ปัจจุบันเสวียนชื่อในเมืองหลวงล้วนไม่เรียกว่ายอดฝีมือไม่เช่นนั้นฝ่าบาทคงสามารถออกคำสั่งกับเสวียนเหมิ นได้อย่างรวดเร็วแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อถูกเขาเตือนฮ่องเต้จึงจำเรื่องนี้ขึ้นมาได้เขาสามารถออกคำสั่งได้จริงๆแต่ราชสำนักมักจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ต่อการมีอยู่ของเสวียนเหมิน ในทางกลับกันเสวียนเหมินยินดีที่จะมาอยู่แล้วเพียงแต่ยอดฝีมือจากเสวียนเหมินส่วนใ ใหญ่หัวแข็งและหยิ่ง คำสั่งประเภทนี้ควรออกในช่วงเวลาวิกฤต และมันจะไร้ค่าหากออกคำสั่งมากเกินไป
เพื่อประโยชน์ของเสวียนเฟยเพียงผู้เดียวการออกคำสั่งเช่
