ดกัน ใช่หรือไม่ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของฝ่าบาท!” ผู้อาวุโสทั้งสองคนถึงหยุดการโต้เถียงลง
ฮ่องเต้ขี้เกียจฟังพวกเขาจึงกล่าวว่า “ความจริงยังไม่ชัดเจนพวกเจ้าทะเลาะกันก็ไม่มีประโยชน์ ออกไปก่อนเถอะ” ผู้อาวุโสสองคนไม่เต็มใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
เมื่อพวกเขาจากไปฮ่องเต้ก็ถามเจี่ยงเหวินเฟิง “เจี่ยงชิง ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ท่านราชครูฆ่าคนจริงๆ หรือ”
เจี่ยงเหวินเฟิงรายงานว่า “ทูลฝ่าบาทคดียังไม่แน่ชัด กระหม่อมเลยไม่สามารถยืนยันได้ แต่กระหม่อมบันทึกไว้ในเอกสารเชิญฝ่าบาททอดพระเนตรได้พ่ะย่ะค่ะ”
ว่านต้าเป่านำเอกสารถวายต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้ยิ่งอ่านยิ่งคิ้วขมวด
เจี่ยงเหวินเฟิงออกจากเมืองตั้งแต่เช้าตรู่เมื่อมาถึงเสวียนตูกวันก็เริ่มการสอบสวนโดยทันที เสวียนเฟยในตอนนั้นได้ถูกเหล่าผู้อาวุโสคุมตัว และขังไว้ในเจดีย์กงเต๋อ
เมื่อเห็นเขาเข้ามาก็หัวเราะ “ใต้เท้าเจี่ยง”
เจี่ยงเหวินเฟิงมองเขาอย่างละเอียดแล้วถามว่า “ท่านราชครูสบายดีหรือไม่”
เสวียนเฟยตอบ “ไม่เจ็บไม่ป่วย นับว่าสบายดี”
เจี่ยงเหวินเฟิงถามอีกว่า “ข้าได้รับรายงานแจ้งมาว่าอวี้หยางเสียชีวิตด้วยน้ำมือของท่าน ท่านราชครูมีอะไรจะแก้ตัวหรือไม่”
เสวียนเฟยส่ายหน้า “ข้าไม่ได้ฆ่าอวี้หย
