ตรงกันข้ามกับตำหนักตงกงจวนอันอ๋องเฟื่องฟูขึ้นมาชั่วพริบตาเดียว ถึงแม้ฮ่องเต้ยังไม่ได้แต่งตั้งอันอ๋องเป็นไท่จื่อ แต่ท่าทีของพระองค์ก็ไม่เหมือนเดิม หลังจากจัดการกับไท่จื่อและซิ่นอ๋อง ฮ่องเต้ก็รู้สึกหดหู่ไปหลายวัน และในที่สุดก็ลุกขึ้นมาและเรียกอันอ๋องเข้าเฝ้า
จวนอันอ๋องและจวนเยวี่ยอ๋องอยู่ติดกันสวนด้านหลังมีกำแพงกั้นอยู่ อันอ๋องปีนข้ามกำแพงมาเป็นครั้งคราวเพื่อเล่นกับหยางชู
วันนี้อันอ๋องมาเล่นหมากกระดานกับหยางชูที่สวนด้านหลัง ในขณะที่ดึงแขนเสื้ออีกฝ่ายแล้วร้องออกมาว่าอีกฝ่ายโกงก็มีคนเดินมาส่งข่าวเรื่องเข้าเฝ้าฮ่องเต้ให้ได้ทราบ
อันอ๋องตกใจจนเข่าอ่อน และเกือบตกลงไปในสระ หยางชูดึงเขากลับมาอย่างว่องไว
“ในเมื่อฝ่าบาทเรียกหาท่าน ท่านก็ไปเสียสิ! เขาเป็นบิดาของท่านไม่ใช่ว่าไม่เคยพบมาก่อนเสียหน่อย”
อันอ๋องพูดเสียงอ่อนแรง “เวลาเสด็จพ่อเรียกหาข้าสีหน้าท่านไม่เคยดีเลย และช่วงนี้พวกเขาบอกว่า บอกว่า…”
“บอกว่าท่านจะได้เป็นไท่จื่อใช่หรือไม่”
“นี่! คำพูดนี้เจ้าจะพูดตามใจชอบออกมาไม่ได้เป็นอันขาด!” อันอ๋องรีบปิดปากของเขา
หยางชูยิ้มเยาะแล้วพูดว่า “ดูท่านจะมีอนาคตที่สดใสนะ ท่านมีคุณธรรมอะไร คิดว่าฝ่าบาทไม่รู้หรื
