ไท่จื่อตกตะลึง เผยกุ้ยเฟยหยิบกระดาษออกมาจริงหรือ นางกล้าได้อย่างไร!
แต่นางก็กล้าไปแล้ว ใบหน้างามของนางดูมีความกังวล และรู้สึกผิดเล็กน้อย ไม่มีอาการของคนร้อนตัว
ฮ่องเต้จ้องมองกระดาษแผ่นนั้น จากนั้นก็มองเผยกุ้ยเฟยทั้งสองสบตากัน
เผยกุ้ยเฟยพูดเสียงเบา “หม่อมฉัน…อยากรู้เพคะจึงอยากไปดูให้แน่ใจ เพียงแต่ไปได้ครึ่งทางก็รู้สึกเสียใจในภายหลังในขณะที่กำลังลังเลก็บังเอิญพบฝ่าบาทพอดี”
ฮ่องเต้หวนนึกถึงสถานการณ์เมื่อครู่นี้…
ระหว่างงานเลี้ยงเขารู้สึกเมานิดหน่อย แต่เห็นว่านต้าเป่าเข้ามารายงานด้วยท่าทางแปลกๆ ว่ามีนางในเห็นเผยกุ้ยเฟยเดินออกไปเพียงลำพัง
ฮ่องเต้ฟังแล้วรู้สึกผิดปกติอีกทั้งสองสามวันก่อนหน้านี้ที่เขาอยู่ในอาการป่วยก็เกิดความสงสัยอยู่ก่อนแล้วจึงออกจากงานเลี้ยง และพาเพียงขันทีข้างกายและองครักษ์ออกไปตามหาเท่านั้น
ผู้ใดจะรู้ว่าเดินไปเพียงครึ่งทางก็เห็นเผยกุ้ยเฟยยืนอยู่ตรงทางแยกราวกับมีบางอย่างที่นางตัดสินใจไม่ได้ ฮ่องเต้เมื่อเห็นว่าข่าวที่ได้รับมาเป็นเรื่องจริงตอนแรกก็โกรธอยู่บ้าง แต่เมื่อเผยกุ้ยเฟยเห็นเขา นางไม่เพียงแต่ไม่ตื่นตระหนก แต่ยังดูมีท่าทีเหมือนได้รับความช่วยเหลืออีกด้วย ทั้งสองพูดคุยกันไม่เท่าไรก็มีอ
