องชิ้นเลย แค่ชิ้นเดียวข้าก็ต้องเสี่ยงโดนเบื้องบนลงโทษเพื่อทำเรื่องขออนุมัติแล้ว!
ในคลังสมบัติของมหาวิทยาลัยมีของระดับ Sอยู่แค่สามชิ้นเท่านั้น ทุกชิ้นล้วนถูกบันทึกไว้อย่างเข้มงวด มันคือรากฐานของสถาบันนะเว้ย!
งั้นหรือครับ
โม่หยิงเฉินเลิกคิ้วขึ้น
รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยความเย็นชาและเฉยเมย
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ช่างมันเถอะครับ
ดูเหมือนความจริงใจของมหาวิทยาลัยเทียนอวิ๋นจะมีแค่นี้
เรื่องการแข่งขันลีก... ก็ถือซะว่าเราไม่เคยคุยกัน
กล่าวจบ เขาก็ทำท่าจะลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูส่งแขกจริงๆ!
เดี๋ยวก่อน!
จวงเหว่ยร้อนรนจนนั่งไม่ติด
เขารีบคว้าแขนเด็กหนุ่มไว้ สีหน้าเจ็บปวดรวดร้าวราวกับกำลังถูกเชือดเนื้อเถือหนัง
เขากัดฟันกรอด เค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก
ชิ้นเดียว! ข้าจะใช้อำนาจส่วนตัวตัดสินใจ มอบให้เจ้าก่อนหนึ่งชิ้นในรูปแบบของการเบิกรางวัลล่วงหน้า!
แต่เงื่อนไขคือ… เจ้าต้องคว้าแชมป์การแข่งขันลีกระดับมณฑลมาให้ได้!
โม่หยิงเฉินไม่ได้หยุดฝีเท้า เพียงแค่ปรายตามองอีกฝ่ายอย่างเฉยชา
ชิ้นเดียว ไม่พอหรอกครับ
เจ้า!
จวงเหว่ยโกรธจนหนวดกระตุก ไอ้เด็กนี่มันดื้อด้านรับมือยากชะมัด!
ผู้อาวุโสหวางเห็นสถานการณ์เริ่