ับเผยกุ้ยเฟยเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
ไม่คิดว่าไท่จื่อจะทำให้เขาประหลาดใจอีกครั้ง เขาคิดจะลงมือโดยไม่ได้รอให้งานเลี้ยงสิ้นสุดเลยด้วยซ้ำ
“ไป พวกเราไปดูกันว่าพี่ใหญ่ของข้าคิดจะทำอะไร!” ซิ่นอ๋องคาดหวังเรื่องประหลาดใจจากไท่จื่อ
เมื่อตอนที่ไท่จื่อเดินออกจากงานเลี้ยง หยางชูยังคงไม่รู้สึกอะไร แต่เมื่อซิ่นอ๋องออกจากงานไปบ้างผ่านไปนานยังไม่กลับมาเขาก็รู้สึกสงสัย แปลกจริง ระหว่างงานเลี้ยงไม่ได้ออกจากงานไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหรือ เหตุใดถึงหายไปนานเช่นนี้ เขาสงสัยมาก และยังคอยระมัดระวังสองคนนี้ดังนั้นเขาจึงหาข้ออ้างที่จะออกจากงาน
เขาคิดหาวิธีส่งข้อความถึงหมิงเวยจึงใช้งูขาวตรวจหาร่องรอยถึงได้หาสองคนนั้นพบ
มันน่าสงสัยไท่จื่อเดินออกจากงานซิ่นอ๋องตามออกไปเขาเองก็ตามไปเช่นกันกลายเป็นตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลัง[1] พวกเขาเข้าร่วมไปพัวพันกันอย่างรวดเร็ว
หมิงเวยมองดูงูขาวกลับมาที่แขนเสื้อของนางแล้วถามเกี่ยวกับสถานการณ์ แต่ได้ยินเสียงอุทานจากด้านหน้า นางเงยหน้าขึ้น และเห็นเผยกุ้ยเฟยนั่งอยู่ที่นั่นด้วยใบหน้าบูดบึ้งมีนางในคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตา
นางบังเอิญทำขวดสุราหกใส่เผยกุ้ยเฟยโดยไม่ตั้งใจ กุ้ยเฟยเลิกคิ้วแล้วโบกมือ
