“คุณหนูเจ็ดจะไปที่ใดหรือ” พอหมิงเวยลุกขึ้นโป๋วหลิงโหวฮูหยินก็ถาม
หมิงเวยโค้งคำนับด้วยความเขินอายเล็กน้อยแล้วตอบว่า “ดื่มน้ำผึ้งมากไปหน่อยจึงอยากไปเปลี่ยนเสื้อผ้าน่ะเจ้าค่ะเมื่อครู่เผยกุ้ยเฟยอยู่จึงไม่กล้าเลย…”
โป๋วหลิงโหวฮูหยินพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ระวังตัวด้วยอย่าหลงทางเข้าล่ะ” พูดแล้วก็เรียกให้บ่าวของตนไปกับนางด้วย
โป๋วหลิงโหวฮูหยินไม่ได้ประมาท แต่หากหมิงเวยคิดจะหลบหนีมีหรือแค่สาวใช้คนเดียวจะจับตาดูนางไว้ได้ เมื่อเข้าไปในเรือนก็ส่งสัญญาณให้ตัวฝู และปีนออกจากหน้าต่างอย่างเงียบๆ สาวใช้ที่มากับพวกนางและเหล่านางในที่รับใช้อยู่ที่นี่จึงไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติเลย…
นางในที่คอยรับใช้อย่างใกล้ชิดตามเผยกุ้ยเฟยกลับมา นางช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าพลางบ่นว่า “นางในผู้นั้นเรียนกฎเกณฑ์มาอย่างไรถึงได้ประมาทเลินเล่อต่อหน้าท่านเช่นนี้โชคดีที่เหนียงเหนียงอารมณ์ดีไม่เช่นนั้นถูกลงโทษไปแล้ว”
เผยกุ้ยเฟยกระชับเสื้อผ้าแล้วพูดว่า “แค่เรื่องเล็กน้อยไม่ต้องสนใจ พอดีเลย เปิ่นกงรู้สึกเหนื่อยพักผ่อนสักหน่อยเจ้าค่อยมาเรียกแล้วกัน”
“เพคะ” นางในหยุดพูดอย่างรู้ความแล้วถอยออกไป
เมื่อทุกคนออกไปเผยกุ้ยเฟยสะบัดแขนเสื้อออกเผยให้เห็นกระ
