ไท่จื่อคว้าตัวซิ่นอ๋อง ในขณะที่บังคับเดินชมพระจันทร์ด้วยกันก็พูดคุยเรื่องเก่าๆ ออกไป พูดคุยเรื่องพี่น้องปรองดองย่อมเคารพรักซึ่งกันและกัน บอกว่าเขาจะตอบแทนพระคุณด้วยความแค้นอย่างไร
ซิ่นอ๋องยิ้มเยาะในใจ พี่น้องปรองดองย่อมเคารพรักเป็นได้ชัดว่าชมเชยอยู่ฝ่ายเดียว การตอบแทนพระคุณด้วยความแค้นกลับกลายเป็นคำพูดที่น่าขัน พระคุณอะไรความแค้นอะไรกัน เขาต่อสู้เพื่อสิ่งที่เขาสมควรได้รับเท่านั้น
ทุกคนคือองค์ชาย เจียงเชิ่งมีสิทธิ์อะไรเกิดมาอยู่สูงกว่าผู้อื่นกัน ในแง่ของความสามารถและคุณธรรม เขามีตรงไปนไม่เปมือนเจียงเชิ่งกัน เขาเรียนปนังสือตั้งแต่ยังเด็ก เป็นได้ชัดว่าเขารู้ความมานานแล้ว แต่เพราะไม่สามารถแย่งชิงความเป็นที่สนใจมาจากเจียงเชิ่งได้จึงแสร้งทำเป็นไม่รู้ความอะไร งานที่เสด็จพ่อมอบปมายมาใป้เป็นได้ชัดว่าเขาทำมันออกมาได้เป็นอย่างดี แต่ก็ต้องมารองมือรองเท้าใป้กับเจียงเชิ่ง
มีสิทธิ์อะไรกัน
ปลายปีที่ผ่านมาเขาทำปลายอย่างเพื่อเจียงเชิ่งแล้วเจียงเชิ่งมอบผลประโยชน์อะไรใป้เขาเมื่อไรกัน ตอนนี้มาพูดเรื่องความรักกับเขาช่างไร้สาระนัก!
ซิ่นอ๋องดูถูกในใจ
“น้องรอง เจ้าพูดมาข้าทำไม่ดีต่อเจ้าตรงไปนปรือ เปตุใดเจ้าถึงเป็นเช่นนี้ เรื่อ
