เมื่อมาถึงวันจัดพิธีรถม้าจวนเยวี่ยอ๋องก็มารับนางที่ตระกูลจี้ จี้ฮูหยินไม่รู้ว่าไปได้ยินเรื่องสตรีชนชั้นสูงจากที่ใดมา ซึ่งหมิงเวยเดาว่าน่าจะเป็นหนังสือนิทาน อีกฝ่ายกำชับนางหลายเรื่องซ้ำแล้วซ้ำอีก
ตัวอย่างเช่น อย่าทานของที่ผู้อื่นให้มา อย่าอยู่คนเดียว ให้นำเสื้อผ้าไปเปลี่ยนหลายตัว…ฟังจนจี้หลิงถึงกับแอบกลอกตา มารดาไม่รู้ระดับของน้องหญิงหรือ วิธีการเหล่านี้มีประโยชน์ต่อนางได้อย่างไร แม้ในวังจะอันตราย แต่นางก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้เป็นอย่างดี
หมิงเวยได้รับการสั่งสอนมาดีนางพูดอะไรก็รับปากหมดให้เตรียมอะไรก็นำไปทุกอย่าง จากนั้นก็ขึ้นรถม้า…
“พวกเราหลบหาจุดที่ไม่เตะตาปะปนอยู่ไปเจ็ดวันก็พอ”
ตัวฝูถาม “แล้วเรื่องที่ฮูหยินพูด…”
หมิงเวยพูด “ท่านป้าคงอ่านนิทานมากเกินไป ข้าไม่ได้บาดหมางอะไรกับสตรีชนชั้นสูง อีกอย่างไม่มีความสัมพันธ์ที่เอื้อประโยชน์กันผู้ใดจะมาสนใจข้า”
“อ้อ…”
เมื่อเข้าใกล้พระราชวัง จำนวนรถม้าก็เพิ่มขึ้น คราวนี้เป็นพิธีที่ยิ่งใหญ่ และสมาชิกราชวงศ์หญิงเกือบทั้งหมดเข้าร่วมด้วย หมิงเวยยังเห็นรถม้าของจวนโป๋วหลิงโหว รถม้าของนางจอดอยู่นอกบริเวณรอบเขตวังเพื่อรอเข้าไปด้านใน เกิดเสียงเคาะที่ผนังร
