เมื่อสิ้นเดือนหกฮ่องเต้ทรงพระประชวร อาการปวดพระเศียรของพระองค์เริ่มแย่ลงเรื่อยๆ มักจะปวดเป็นบางครั้งจนไม่สามารถว่าราชกิจได้หลายวัน
ในตอนนี้เผยกุ้ยเฟยอยู่เคียงข้างเขาดูแลเขาทั้งวันทั้งคืน สาส์นกราบทูลข้อราชการของขุนนางถูกส่งเข้ามา ฮ่องเต้บอกกล่าวเป็นคำพูดโดยมีเผยกุ้ยเฟยเป็นผู้เขียนคำอธิบายลงไป
หากไม่ยอมฟังก็จะให้ว่านต้าเป่าส่งไปยังส่วนหน้าให้ราชสำนักจัดการมันด้วยตัวเอง ไท่จื่อและซิ่นอ๋องเดินทางมาเยี่ยมถามไถ่สุขภาพทุกวัน อีกทั้งยังชิมยาต้ม เป็นการแสดงความกตัญญูอย่างสูงสุด
ยามบ่าย แสงแดดข้างนอกร้อนแม้แต่ลมก็ร้อนด้วย ฮ่องเต้ทรงตื่นจากบรรทมยื่นมือไขว่คว้าข้างเตียง “อาหรง!”
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนเผยกุ้ยเฟยก็รีบเข้าไปในห้อง “ฝ่าบาท!”
เมื่อเห็นนางเข้ามาฮ่องเต้ดูโล่งใจ “เจ้าอยู่ เจ้าอยู่ก็ดีแล้ว…”
เผยกุ้ยเฟยช่วยพยุงเขาขึ้น และลูบแผ่นหลัง “เหงื่อชุ่มเลยเพคะ เปลี่ยนฉลองพระองค์ก่อนเถอะเพคะ”
นางเรียกนางในเข้ามา และเปลี่ยนฉลองพระองค์ให้ฮ่องเต้ด้วยตนเอง ป้อนน้ำ และให้เขานอนลงอีกครั้ง
“ฝ่าบาททรงพระสุบินหรือเพคะ” เผยกุ้ยเฟยเอนกายพิงหัวเตียงจากนั้นก็พัดให้เขาแก้เขิน
อันที่จริงในห้องนี้ไม่ร้อนมีอ่างน้ำแข็งตรงมุ
