มห้องให้ความรู้สึกเย็นเล็กน้อย
แต่ฮ่องเต้รู้สึกว่าเช่นนี้สบายมาก อาจเป็นเพราะลมที่ทำให้เขารู้สึกสบายตัวหรือเพราะคนพัดเป็นเผยกุ้ยเฟยก็ไม่อาจทราบได้
เขาจับมือเผยกุ้ยเฟย และพูดว่า “ใช่ เจิ้นฝัน ในความฝันเจิ้นเป็นเพียงองค์ชายเล็กๆ ผู้หนึ่งที่วิ่งตามหลังพี่ใหญ่ พี่ใหญ่บอกว่าเขาต้องไปทำงาน แต่ไม่สามารถพาข้าไปได้จึงให้ข้าเล่นกับอาจิง
ในตอนนั้นอาจิงยังเล็กมากจึงทำได้แต่จับแขนเสื้อ และเรียกข้าว่าพี่ชาย แม่นมแก้ไข้ด้วยรอยยิ้มบอกให้เรียกข้าว่าท่านอา…ชั่วพริบตาอาจิงก็เติบโต และอภิเษกสมรส ข้าเห็นเขาสวมชุดอภิเษกสมรส…”
เสียงของฮ่องเต้ราวกับคนละเมอ ตอนแรกแทนตัวเองว่าเจิ้นต่อมาก็แทนตัวเองว่าข้า ราวกับว่าเขาตกอยู่ในความฝัน
มือของเผยกุ้ยเฟยสั่นระริก อาจิงที่ฮ่องเต้พูดถึงคือหวงฉางซุนเจียงจิง บุตรชายคนโตของซือฮว๋ายไท่จื่อ สามีของ…นาง
เมื่อหวงฉางซุนอภิเษกสมรสผู้ที่อภิเษกด้วยก็คือนาง แววตาของฮ่องเต้เหมือนได้สติเขายิ้มอ่อนแรงให้นาง “ความฝันนี้เหมือนจริงเกินไปจนเจิ้นเกือบจะคิดว่ามันเป็นความจริง เจิ้นไม่ได้ขึ้นครองราชย์เจ้าไม่ได้อยู่ข้างกายเจิ้น…”
“ฝ่าบาทคงบรรทมมากไปเลยติดอยู่ในห้วงความฝันเพคะ” เผยกุ
