อนว่าท่านไม่พอใจกับสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้ แทบรอที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิตของท่านไม่ไหวแล้ว!”
เมื่อเห็นคุณชายใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ราคาแพงเดินเข้ามาอย่างช้าๆ บุรุษชุดครามหรี่ตาลง “ท่านคือเยวี่ยอ๋องงั้นหรือ”
หยางชูพยักหน้าตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “ใช่ ท่านมีอะไรจะแนะนำหรือไม่”
บุรุษชุดครามพูดว่า “ท่านรู้ว่านางเป็นคนไร้ชีวิต ยังกล้าให้นางเป็นหวางเฟยอีกหรือ ถ้าโชคชะตาของท่านเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัวเพราะนางจะทำอย่างไร ไม่มีผู้ใดรู้แน่ชัดว่าผลลัพธ์ที่ตามมาจะเป็นเช่นไร”
“เปลี่ยนงั้นหรือ ตัวข้าในตอนนี้ไม่คิดว่าการเปลี่ยนแปลงนี้มีอะไรผิดปกติ”
หยางชูหุบร่มในวินาทีต่อมาใบหน้าของเขาก็เย็นชา “ข้าจะให้โอกาสเจ้า ยอมให้จับโดยไม่ต้องต่อสู้ยังทัน!”
บุรุษชุดครามส่ายหน้า “ปรมาจารย์แห่งชีวิตที่ถูกวิญญาณเข้าสิง นักรบผู้เข้าใจเคล็ดวิชาแค่ครึ่งๆ ข้าไม่คิดว่ามีอะไรที่น่ากลัว”
“ปากกล้าเช่นนี้ ข้าจะทำให้ท่านเห็นว่าควรค่าหรือไม่!”
สิ้นเสียง คมกระบี่หลุดออกจากด้ามร่มแสงอันเย็นยะเยือกปรากฏขึ้นอีกครั้ง
“วู…” เสียงขลุ่ยดังขึ้นพร้อมกันอากาศโดยรอบพลุ่งพล่าน
ท่ามกลางกระแสคลื่นอากาศ หยางชูเหวี่ยงกระบี่ และฟันลงไปอย่างต่อเนื่อง กระบี่นั้นเร็วมากจนมองไ