กำจัด สำหรับข้าแล้วท่านต่างหากที่เป็นตัวประหลาด จำเป็นต้องกำจัด มาเถอะในเมื่อท่านคิดว่าตนเป็นผู้สืบทอดปรมาจารย์แห่งชีวิต มาดูกันว่าผู้ใดจะสามารถออกไปจากที่นี่ได้”
นางไม่พูดอะไรมาก แต่ยกขลุ่มจรดริมฝีปากอีกครั้ง เสียงขลุ่ยที่ดังออกมาในครั้งนี้มีเจตนาสังหารที่รุนแรง ผลึกน้ำแข็งแปรสภาพไปในอากาศ
บุรุษชุดครามหมุนด้ามร่มซัดใส่ผลึกน้ำแข็งจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจากนั้นก็มีดอกไม้ลอยล่อง ในความงดงามนั้นมีจิตสังหารที่ไร้สิ้นสุด
ตัวฝูได้ยินเสียงขลุ่ย แต่ไม่กล้าเข้าไปใกล้ และไม่สามารถเข้าไปใกล้ได้ด้วย
ด้วยทักษะปัจจุบันของนางในแวดวงเสวียนชื่อนางเป็นยอดฝีมืออย่างไม่ต้องสงสัย
ตั้งแต่เข้าสู่เส้นทางนี้นางรู้ว่าตนเองแข็งแกร่งเพียงใด จนกระทั่งตอนนี้นางตระหนักได้ว่าพลังของตนเองไม่มีผลอะไรต่อหน้าคุณหนู
ในแง่ของทักษะนางไม่แพ้ แต่หากต้องเปลี่ยนเป็นการสังหารอย่างแท้จริง นางยังห่างไกลจากความสามารถเช่นนั้น จากความว่างเปล่าสู่ความเป็นจริง จากความเป็นจริงสู่ความว่างเปล่า
จิตสังหารที่ออกมาจากเสียงขลุ่ยทำให้โลกค่อยๆ แตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ตัวฝูมองดูโลกนี้ค่อยๆ พร่ามัว ราวกับภาพวาดที่ค่อยๆ สูญเสียสีสัน
ในที่สุดเสียงคนก็ดังเข้าม
