หรือ”
“เป็นการคาดเดาของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ ในตอนนั้นมีกลิ่นหอมมากมาย กลิ่นที่ตกค้างบนป้ายเบาบางมากต้องเป็นผู้ที่มีประสาทสัมผัสพิเศษถึงจะแยกออก”
“…”
เสวียนเฟยโค้งกาย “กระหม่อมบกพร่องในการตรวจสอบฝ่าบาทลงโทษกระหม่อมเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
หลังจากเงียบอยู่นาน ฮ่องเต้ถอนหายใจแล้วคืนป้ายหงส์แก่เขา “เรื่องที่ท่านทำในวันนี้มีมากกว่านั้นใช่หรือไม่”
เสวียนเฟยเงียบไปครู่หนึ่งจากนั้นก็คุกเข่าเป็นครั้งที่สอง “กระหม่อมมีความผิด”
ฮ่องเต้หันข้างและมองลงมาที่เขา “อ้อ ทำผิดอะไร”
เสวียนเฟยตอบ “เหตุผลที่คุณหนูหมิงจับได้ป้ายอันดับหนึ่งเป็นเพราะกระหม่อมอำนวยความสะดวกเองพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้หรี่ตาลง เสวียนเฟยก้มหน้า “แล้วยังคุณหนูเหวินท่านนั้น กระหม่อมก็สังเกตเห็นเช่นกัน แต่มันค่อนข้างยุ่งยากในการจัดการจึงใช้วิธีทางอ้อม”
“วิธีทางอ้อมที่ท่านพูดหมายถึงแต้มชาดบนป้าย แต่กลับปล่อยนางเข้ามาระหว่างการตรวจสอบ”
“กระหม่อมยอมรับผิดพ่ะย่ะค่ะ” เสวียนเฟยย้ำอีกครั้ง “เพราะกระหม่อมไม่มั่นใจว่าจะจัดการเรื่องนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากคิดดูแล้วจึงทำได้เพียงเปิดเผยต่อฝ่าบาทเท่านั้น”
ฮ่องเต้เงียบอยู่นาน และในที่สุดก็พูดอย่างเย็นชาว่า “ท่านกำลังขอความช่วยเหล
