่าๆ!” จวินโม่หลีหัวเราะ และกล่าวชื่นชมเขาด้วยความเลื่อมใส “ศิษย์พี่เก่งกาจจริงๆ สามารถใช้เรื่องนี้รับการสนับสนุนจากฝ่าบาทได้!”
เสวียนเฟยลูบข้อมือช้าๆ แล้วพูดว่า “ความเสี่ยงในครั้งนี้ใหญ่มาก หากเสวียนตูกวันหลังจากที่จัดการแก้ไขเรื่องต่างๆ ไม่สามารถทำให้ฝ่าบาทพอใจได้ก็คงต้องโทษหลายประการ”
จวินโม่หลีเชื่อใจเขามาก “ศิษย์พี่ออกโรงเองมีอะไรไม่สำเร็จกัน อวี้หยางอย่าคิดที่จะสู้เลย! เสวียนตูกวันหลังจากนี้จะเป็นเสวียนตูกวันที่มั่นคงแข็งแกร่งแน่นอน!”
เสวียนเฟยส่ายหน้า “คำพูดนี้ทำสำเร็จก่อนแล้วค่อยพูด! ไป! เราต้องไปส่งเสด็จ”
……….
ฮ่องเต้ขึ้นราชรถแล้วพบว่าเผยกุ้ยเฟยอยู่ในนั้นแล้ว
ปกติเผยกุ้ยเฟยเมื่อได้รับความโปรดปราน และความไว้วางใจจะไม่ทำตัวหยิ่งยโส ในสถานการณ์ต่อหน้าสาธารณะเช่นนี้ต้องปฎิบัติตามกฏระเบียบไม่นั่งในรถม้าคันเดียวกับฮ่องเต้ แต่ครั้งนี้นางทำ
“ฝ่าบาท!” ฮ่องเต้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ยื่นมือประคองนาง
“เหตุใดสนมรักถึงอยู่ที่นี่”
ขบวนเสด็จออกเดินทางล้อเลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เผยกุ้ยเฟยพูดว่า “หม่อมฉันรู้สึกไม่สบายใจจึงมาขอรับโทษจากฝ่าบาท”
“อ้อ”
เผยกุ้ยเฟยลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดด้วยความกังวล “เหตุผล
