ที่แม่นางหมิงจับได้ป้ายอันดับหนึ่ง เป็นเพราะหม่อมฉันขอร้องท่านราชครูเพคะ”
ฮ่องเต้เงียบไม่พูดอะไร
เผยกุ้ยเฟยอธิบายให้เขาฟังว่า “ฝ่าบาทคงทราบความคิดของอาเหยี่ยนดี หม่อมฉันทนเห็นเขาผิดหวังไม่ได้ ก่อนหน้านี้ท่านราชครูปฎิเสธหม่อมฉันแล้ว บอกว่าการจับป้ายหงส์ต้องจำเป็นต้องใช้โชค การเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับโชคชะตาโดยไม่ได้รับอนุญาตถือเป็นการไม่เคารพ
หม่อมฉันไม่มีทางเลือกจึงให้ชุนชุ่ยคอยสนับสนุนอยู่ด้านนอก พอทราบข่าวการเปลี่ยนแปลงการจับป้ายจึงให้เขาไปขอร้องท่านราชครูอีกครั้ง ท่านราชครูถึงตอบรับ…ฝ่าบาท เป็นความผิดของหม่อมฉันเอง แต่หม่อมฉันรับรองได้ว่าการจับป้ายหงส์ท่านราชครูไม่ได้ช่วยอะไรนะเพคะ!”
เสวียนเฟยบอกความจริงให้ฮ่องเต้ฟังก่อนหน้านี้แล้ว เขารู้มากกว่าเผยกุ้ยเฟย
อย่างเช่นเหตุผลที่เสวียนเฟยตอบตกลงในครั้งที่สองนั้น หนึ่งเพราะไม่ต้องการทำให้กุ้ยเฟยขุ่นเคือง สองเพราะต้องการยืมมือของหมิงเวยกระตุ้นเรื่องนี้เพื่อเบี่ยงเบนไม่ให้ตระกูลเหวิน และไท่จื่อเกลียดชัง
พูดตามตรงเสวียนเฟยตัดสินใจด้วยตนเองเขาไม่ค่อยพอใจสักเท่าไร แต่ในทางกลับกันฮ่องเต้ก็ถูกอกถูกใจเขา มีเล่ห์อุบาย มีคนที่ต้องการ สะดวกกว่าในการควบคุม และอุบายรวม
