ฟู่จินดื่มชาเสร็จก็จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วเดินออกจากห้องเอ่อร์ฝาง
เมื่อเห็นเขาเดินเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาใช้เวลาสักพักถึงเข้าด้านหลังห้องโถงผ่านประตูข้าง รออยู่สักครู่ก็มีคนเลิกม่านขึ้นมาซึ่งก็คือเสวียนเฟย
“เปลี่ยนวิธีจับป้ายหรือ” เขาเข้าประเด็น
“อืม ข้าเป็นคนเสนอให้เปลี่ยนเอง” เสวียนเฟยพูด “คนเยอะเกินไปให้จับทีละคนเป็นไปไม่ได้”
“แล้วข้าจะทำอย่างไรเล่า”
เสวียนเฟยมองเขา “อาจารย์ฟู่ไม่มีวิธีหรือ”
คำพูดแฝงเจตนาทำให้ลำบากใจฟู่จินหัวเราะ “มันง่ายอย่างที่ข้าบอกไว้”
เขามองกล่องเซียมซีบนโต๊ะบูชา “กล่องเซียมซีที่เอาออกมาเหมือนกับอันนี้ใช่หรือไม่”
เสวียนเฟยพยักหน้า “กล่องเซียมซีของเสวียนตูกวันเหมือนกันทั้งหมด”
“เช่นนั้นดีเลย” ฟู่จินเทป้ายข้างในทั้งหมดออกมาแล้วหยิบป้ายอันดับแรกอย่างรวดเร็ว “ข้าจะเอาป้ายนี้ให้คุณหนูสามตระกูลเหวินผู้ใดจะว่านางไม่ใช่คนจับได้ล่ะ”
“…”
ฟู่จินยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “เพราะรีบเปลี่ยนเกินไปจึงไม่นึกถึงเรื่องนี้หรือ”
เสวียนเฟยพูด “ท่านไม่กังวลว่ากล่องเซียมซีนี้จะถูกนับจำนวนหรือ หากตอนนั้นมีผู้ที่จับได้อันดับแรกเยอะไป ท่านจะอธิบายอย่างไร”
“เป็นเรื่องปกติที่จะพิจารณาปัญหานี้ แต่ครั้งนี้ข้า
