ืดก็คงไม่เสร็จจะให้ฮ่องเต้ทอดพระเนตรเรื่องน่าเบื่อเช่นนี้ได้อย่างไร
เสวียนเฟยเดินเข้ามาถาม ฮ่องเต้ได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจ “มีคนมากมายเช่นนี้เชียวหรือ”
เสวียนเฟยตอบ “พ่ะย่ะค่ะ ตอนนี้ในเสวียนตูกวันเต็มไปด้วยผู้คนทุกหนแห่ง” เขาชะงักและพูดต่อว่า “ฝ่าบาท เกรงว่าจำเป็นต้องเปลี่ยนวิธีไม่เช่นนั้นคงจับไม่เสร็จพ่ะย่ะค่ะ”
“ตามที่ท่านเห็นคิดว่าควรทำอย่างไร”
“ให้จับพร้อมกันพ่ะย่ะค่ะ”
“จับพร้อมกันอย่างไรหรือ”
เสวียนเฟยหันไปหานักพรตผู้ดูแลสถานที่และรับกล่องเซียมซีมา “กระหม่อมให้ลูกศิษย์นำกล่องเซียมซีธรรมดาออกไปสองสามอันให้พวกนางจับหนึ่งครั้ง ผู้ใดที่จับได้เป็นคนแรกจะได้เข้าไปในห้องเพื่อจับป้ายหงส์ ด้วยวิธีนี้จะจำกัดคนเข้าห้องโถงได้ ฝ่าบาทและเหนียงเหนียงก็จะได้ชมอย่างละเอียดพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้หันไปหาเผยกุ้ยเฟย “สนมรักว่าอย่างไร”
เผยกุ้ยเฟยยิ้ม “มันน่าเบื่อที่จะดูทั้งวันวิธีของท่านราชครูก็ไม่เลวเจ้าค่ะ”
ฮุ่ยเฟยเองก็พูดว่า “หากเป็นการจับสองรอบก็นับเป็นโชคชะตาจริงๆ”
ฮ่องเต้พยักหน้าแล้วหันไปหาหยางชูเมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังตกตะลึงก็ถามด้วยรอยยิ้ม “ทำไมรึ กังวลว่าคนผู้นั้นจะไม่ใช่คู่ลิขิตของเจ้าหรือ เจิ้นบอกแล้วหาก
