ู่หนึ่งและรีบพูด “ไท่จื่ออย่าได้กังวล เรื่องนี้มีกระหม่อม พวกเรายังมีเวลาเพียงพอที่จะดำเนินการได้ไท่จื่อกลับไปไม่ต้องทำอะไร”
ท่าทีของเขาทำให้อารมณ์เครียดของไท่จื่อค่อยๆ คลายลง เขาพูดว่า
“รบกวนอาจารย์แล้ว”
ฟู่จินยิ้ม “โปรดจำไว้เสมอว่าท่านเป็นทายาทของราชวงศ์ เป็นว่าทีฮ่องเต้ในอนาคต เรื่องเล็กน้อยพวกนี้ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นคนจัดการท่านไม่จำเป็นต้องกังวล”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ไท่จื่อก็รู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นงั้นข้ากลับไปก่อน รบกวนอาจารย์ด้วย”
ฟู่จินคำนับส่งอีกฝ่าย ระหว่างทางเหวินยวนถามว่า “ไท่จื่อ อาจารย์ฟู่จะทำได้จริงๆ หรือ พวกเขาเอากล่องเซียมซีออกมาแล้วอีกไม่นานก็จะนำออกสู่ภายนอก ไม่มีเวลามากแล้ว! กระหม่อมคิดอย่างไรก็คิดหาวิธีไม่ออก”
ไท่จื่อพูด “อาจารย์ฟู่บอกว่าทำได้อย่างไรก็ต้องทำได้ ไม่อย่างนั้นเขาจะมีชื่อเสียงในเมืองหลวงได้อย่างไร”
เมื่อคิดไท่จื่อก็รู้สึกชื่นชม “คนเช่นนี้วิ่งวุ่นเพื่อข้าช่างโชคดีจริงๆ”
เหวินยวนกล่าวชมเชย “ท่านคือโอรสสวรรค์ในอนาคตเป็นเจ้าแห่งโชคชะตาใต้หล้า ย่อมมีผู้มีสติปัญญาเป็นเลิศอยู่เคียงข้างกาย”
………….
