้ว่าเจ้าสามารถ…” หยางชูพูดไปครึ่งทางก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ
ความสามารถของอาหว่านเป็นเขาที่ตั้งใจปลูกฝังนาง ชาติกำเนิดของนางถูกกำหนดให้อยู่ในอันตรายตลอดชีวิต
นางไม่ต้องการทักษะการเอาตัวรอดของสตรี เพราะตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ นางสามารถอยู่ใต้ปีกของเขาได้ นางไม่จำเป็นต้องทำให้คนอื่นพอใจ และนางจะไม่แต่งงาน หลักการดูแลเรือน คุณธรรมปฏิบัติตามอะไรล้วนไม่จำเป็นสำหรับนางเลยสักนิด
นางเรียนรู้ทักษะของบุรุษตั้งแต่ต้น หากวันหนึ่งเขาไม่สามารถปกป้องนางได้อีกต่อไป นางสามารถบินได้ไกล และใช้ชีวิตด้วยทักษะเหล่านี้ แต่ตอนนั้นเขายังไม่ทราบชาติกำเนิดของตนไม่รู้ว่าตนเองจะเดินเข้าสู่เส้นทางนี้
เส้นทางนี้อันตรายกว่าเดิมร้อยเท่า
“คุณชาย บ่าวไม่กลัวอันตรายพวกนั้น แต่กลัวว่าบ่าวจะไร้ความสามารถ แม้จะเป็นฝันร้าย บ่าวก็กล้าเผชิญหน้า แต่การผลักบ่าวออกไปเช่นนี้บ่าวยิ่งเสียใจ”
หยางชูไม่พูดอะไร หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้สุดท้ายเขาก็ยอม “ได้ รอพวกเราย้ายไปที่จวนอ๋อง เจ้าจะได้ไม่ต้องอยู่แต่ในสวนหลังเรือนได้ออกไปข้างนอกเหมือนอาสวน”
อาหว่านดีใจ “จริงหรือเจ้าคะ”
หยางชูยิ้ม “เจ้าพูดเช่นนั้น ข้าจะว่าอะไรได้อีก”
“ดีเลยเจ้าค่ะ
