เร็วกว่าจงซู่หนึ่งวันในตอนที่กองทัพซีเป่ยก้าวเข้ามาในเมืองหลวงพวกเขาก็มาถึงแล้ว หมิงเวยพาตัวฝู และโหวเหลียงกลับจวนตระกูลจี้
โหวเหลียงต้องการไปกับหยางชูมากกว่า อย่างไรตอนนี้เขาก็เป็นเยวี่ยอ๋อง กลับเมืองหลวงต้องมีจวนเป็นของตนเอง ถึงตอนนั้นเขาอาจได้ตำแหน่งในราชการก็เป็นได้ แต่หมิงเวยก็ทำลายความฝันของเขาอย่างไร้ความปรานี
บุรุษผู้นี้ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่ได้ทำตัวไม่ดี แต่คุณธรรมของเขานั้นไร้ค่า แทนที่จะอยู่กับหยางชูจนถูกเกียรติยศ และความมั่งคั่งกัดกิน สู้พากลับมาให้นางใช้สอยดีกว่า
แม่นมถงอายุมากแล้วถึงเวลาที่ต้องดูแลตนเอง ซู่เจี๋ย และปิงซินไม่มีประสบการณ์เพียงพอ และพวกเขาขาดความกระตือรือร้นที่จะทำสิ่งต่างๆ โหวเหลียงผู้ไร้คุณธรรมผู้นี้บังเอิญสามารถช่วยนางทำเรื่องที่มีลับลมคมนัยได้พอดี
ดังนั้นโหวเหลียงจึงทำได้เพียงตามหมิงเวยกลับมาด้วยความเศร้า ความฝันการเป็นข้าราชการของเขา…พังลงอีกแล้ว…แต่เมื่อคิดดูแล้วเขาก็สมดุลดี
ครั้งนี้พื้นเพของเขาได้รับการชำระจนสะอาดแล้วคนข้างกายแม่นางหมิงมีน้อยเขาจึงใช้ความคิดให้ตนกลายเป็นคนสนิทของนางโดยไว การเป็นคนสนิทของแม่นางหมิง แม้จะไม่มีตำแหน่งราชการ แต่ก็ดูจ
